UPDATE…ჰახა…

UPDATE…სიცილი…
დიახ, მოვიგვიანე და ნამდვილად არ გიცნობებდით თქვენ, მას შემდეგ რაც, ასე ვთქვათ, მოკლედ აღვწერე ჩემი პირველი სამუშაო კვირა ROCKEFELLER-ში (FEIX…კვლავ არის შინაგანი გასაცინი).
ასე რომ, სამსახური ჯერ კიდევ მაქვს და ის ისევ ზუსტად ისეთივე რთული რჩება, როგორც გასული წლის ოქტომბერში, ხელშეკრულების მოლაპარაკებების დაწყებისთანავე ;-)
გუნდი კიდევ უფრო მჭიდროდ შეკრიბა და მე შევძელი დავენახა წარმოუდგენლად ბევრი პოზიტიური ცვლილება. მაგრამ ნამდვილი სენსაცია იყო ჩემი ყოველდღიური მოგზაურობა ტრამვაით, S-Bahn-ით და ფეხით Berlin-ში, რადგან უნდა მივსულიყავი Ahrensfelde-მდე. არ აღვწერ იმ მიზეზებს, თუ რატომ გადაიდო ჩემი გამგზავრება თითქმის 3 კვირით, მაგრამ არ მინდა მოგიკლოთ გამომწვევი ფაქტორები ძირითადი პუნქტების სახით:
- ახალი ERP დანერგილია
- მობილური ტექნიკა არ მიეწოდა
- დაგეგმვის სირთულეები ბინის დათხოვნისთვის
- დროის განრიგის შედგენა მიმტანის მიერ
- ამინდი
და ეს უნდა იყოს საკმარისი, თუმცა რა თქმა უნდა იყო და არის კიდევ სხვა ასპექტებიც, რომლებმაც ჩემს მოგზაურობაზე ისევ და ისევ იქონიეს გავლენა, ამჟამად ახდენენ გავლენას და მომავალშიც იმოქმედებენ. ცხოვრება ხომ ასეთია 😍
ის, რასაც ვიცადე ამ ბოლო კვირების განმავლობაში, ჩემთვის აქამდე უნიკალურია, რადგან თითქმის ვრაიდობ სიყვარულის, მშვიდობის, ტოლერანტობის, გულახდილობის, ჭეშმარიტების, პატივისცემის... ტალღაზე, რომელიც მამოტივირებს, მახარებს და წარმოუდგენლად ბედნიერს მაყენებს მსოფლიოში ნაბიჯ-ნაბიჯ გადადგმის დროს.
ამაში შედის ხანდაზმული წყვილის ისტორია, რომლებსაც S-Bahn-ში "ჩემი" სკამი შევთავაზე, ისევე როგორც Marzahn-ელი ნარკომანი, რომლის ცხოვრებაც Warschauer Brücke-ზე ერთი შემხებელი საოცარი მომენტით შეიცვალა (შესაძლოა მისი მომავლისთვისაც, მე თითებს ვიჭერ მისთვის), და ექს-უცხოური ლეგიონის სამხედრო, რომელმაც მომიყვა თავისი ემოციური, სასტიკი ისტორია მრავალწლიანი საბრძოლო მოქმედებების შესახებ სამხრეთ ამერიკასა და აღმოსავლეთ აფრიკაში. ამ 3 მაგალითის გარდა, არსებობს მსგავსი ისტორიები, რომლებიც ყოველდღე მქონდა შესაძლებლობა გამეცნო და ღრმად შემძრა.
ვისაც აინტერესებს, მოდით ვისაუბროთ ;-)
სად მიგვიყვანს ტექსტი? (დიახ, ზოგიერთისთვის ეს ისევ ძაააალიან გრძელია... რას ვთქვა, ან გაქვთ დრო გაგებით წასაკითხად ან არა, თქვენი საქმეა 😜 )
საბოლოოდ მინდა მოგიყვეთ, რა დაუჯერებლად პოზიტიური სიცოცხლის სიტუაციები მხვდება წილად (აქ კვლავ ვუხდი მადლობას @rieke-ს ამ საოცარი სტრიქონებისთვის, რომლებიც ძალიან მართებულად და მკვეთრად, უპირველეს ყოვლისა „ღირებულების გარეშე" აჩვენებს პერსპექტივას, რომელსაც ჩემს ყოფილ გარემოში ბევრი ადამიანი ხშირად ძააალიან განსხვავებულად აფასებდა და/ან ჯერ კიდევ აფასებს, ამავდროულად ტოვებდნენ, უნდა დაეტოვებინათ ჩემი „გავლენის სფერო"...) და რომელთა გამკლავებაც უნდა ვესწავლე. ყველაფერი იყო, ყველაფერია: ტკივილი ჩემი „წასვლის" გამო და სიხარული ჩემი გზის გამო!
მადლობას ვუხდი ყველას, ვინც სხვადასხვა გზით დამიკავშირდა, ვინც ნაწილი იყო და არის ჩემი ერთ წელზე მეტი ხნის ტრანსფორმაციის პროცესისა ;-).
და რათა მაგალითის სახით გადმოვცე, რის შესახებაც ვწერ, აქ არის ჩემი უფროსის "შეფასება", რომელიც ასე ადამიანურად შემხებლობის თვალსაზრისით მიცხადებს, რომ მე აღარ ვარ ბრძოლისმოყვარე მეომარი, რომელიც პროვოცირებით (გამოვტოვებ უხეშს, მაღალფრენოვანს, უფლებაში ყოფნაზე დაჟინებულს, ...და ყველა იმ სხვა უარყოფით კონოტაციას, რაც ბოლო წლებში განვიცადე 😁 ) რის შედეგადაც ჩემს თავზე ისეთი სურათი მივიღე, რომლის "ამოხატვაც" თავად ვერ შემეძლო, ახლა კი მზად ვარ მივიღო:
„ძვირფასო ივენ, ოთხი კვირის თანამშრომლობის შემდეგ მინდა შენთვის პირადი უკუკავშირი მოგაწოდო – მიუხედავად იმისა, რომ ეს შეფასება არ მომეცა ადვილად. ჩემი უბედური შემთხვევისა და არსებული ავადმყოფობის პერიოდის გამო ჩვენი ერთობლივი დრო სამუშაო ყოველდღიურობაში, სამწუხაროდ, უფრო მოკლე აღმოჩნდა, ვიდრე მე მინდოდა. აქედან გამომდინარე, შენ აქამდე მხოლოდ მოკლე პერიოდის განმავლობაში შემიძლია უშუალოდ გამოგცადე.
სწორედ ამიტომ მნიშვნელოვანია ჩემთვის ვთქვა, თუ რამდენად დამაფიქრა იმ პერიოდმა, როდესაც ჩვენ რეალურად შეგვეძლო ერთად მუშაობა.
რაც შენ პროფესიულად შეჰქონდი, არაჩვეულებრივია. შენი სიღრმე რთული თემების გააზრებაში, შენი

სიცხადე აზროვნებაში და შენი ძალიან ზუსტი ანალიზის მანერა თვალშისაცემად გამოირჩევა. შენ სწრაფად იხვეწი კავშირებს და შემოაქვს პერსპექტივები, რომლებიც მოსალოდნელს სცილდება. რამდენიმე სფეროში შენ პროფესიულად წინ მიუსწრებ – და მე ამას არ აღვიქვამ თვითგასაგებად, არამედ როგორც დიდ გამდიდრებას. გაცვლა შენთან აფართოებს ჩემს საკუთარ ხედვას და მიპყრობს ძალიან დადებითი გზით.
შენი საგნების მიმართვის სტილი არის მკაფიო, პირდაპირი და კონკრეტული – ამასთან ერთად ყოველთვის პატივისცემით სავსე და უნაკლო. თქვი იმას, რაც უნდა ითქვას, გვერდის ავლის და გაურკვევლობის გარეშე. ეს გულწრფელობა ქმნის სიცხადეს და ნდობას და უზრუნველყოფს, რომ საუბრებს შინაარსი ენარჩუნება.
შენი ყოფნა უკვე პოზიტიურად აისახება გუნდზეც. ოთახში ატმოსფერო უფრო ცოცხალია ვიდრე ოდესმე. საუბრები უფრო ღრმა გახდა პროფესიული თვალსაზრისით, დისკუსიები უფრო ფოკუსირებული და გადაწყვეტილებები უფრო მკაფიოდ მომზადებული. გაცვლაში შესამჩნევად მეტი აზროვნებითი სიმკვეთრე და სტრუქტურაა. შენი მშვიდი, პროფესიონალური და მკაფიო გზით შენ ამას აღსანიშნავი წვლილი შეჰქონდა.
ადამიანურად შენ ჩემთვის დიდი სიმდიდრე ხარ. შენი ურთიერთობა ღიაა, გულწრფელი და პატივისცემით სავსე. შენთან ადამიანმა იცის, რას უნდა ელოდოს – და სწორედ ეს სიცხადე ქმნის ნდობას და სტაბილურობას თანამშრომლობაში.
თუ პირადად მითხრათ: ჩემთვის შენ როგორც პროფესიონალურად, ისე ადამიანურად 10-დან 10 ხარ. მადლიერი ვარ, რომ ჩვენი გზის ნაწილი ხარ და ძალიან მიხარია შემდგომი თანამშრომლობისა და ყველაფრის მოლოდინში, რასაც ერთად შევქმნით და ერთმანეთისგან ისწავლით. დიდი პატივისცემითა და ნამდვილი შეფასებით!"
ვარ თუ არა მადლიერი? ყოველ შემთხვევაში, რადგან ეს პირადი „შეფასება" არც მოსალოდნელი იყო და არც მიზნად მქონდა „დასახული". ტრანსფორმაცია მიმდინარეობს... არა მხოლოდ „გარეთ", არამედ, ან შესაძლოა სწორედ შიგნით! როგორც ჩანს, იმიტომ, რომ „დრო მოუწია", „დრო უნდა მოუვიდეს"!?
ასე რომ, საკმარისი შინაარსი და ტექსტი შესრულებულია, საუბრის და კითხვების მასალა არსებობს და ერთი მშვენიერი დღის შემდეგ Tine-სთან და Tine-თან ერთად (Happy Birthday კვლავაც) + Björnski-სთან, ბავშვებთან და სიდედრთან ერთად, დროა დამისვენო, დღე ჩავიაროს, ისევე როგორც ხვალაც, ჩემი სამუშაო დღის შემდეგ, გავაგრძელებ გზას... Zerbst-ში, ჩემს დაბადების ქალაქში.
მადლობა ყველას, ვინც აქამდე დამშვიდობებით, რადგან მოუთმენლად ველი იმ ყველას, ვისთანაც ეს ჯერ კიდევ წინ მაქვს ;-)
დიახ, ამ ტექსტის შემდეგ აქ კიდევ რამდენიმე ფოტოა…
გისურვებთ ყველას, ვინც ამ ჩემი მოგზაურობის ნაწილი ხართ, საღამოს შესანიშნავ გაგრძელებას, მშვიდობიან და წყნარ ღამეს, ასევე ხვალ მხიარულ გაღვიძებას! გააკეთეთ ამისგან „საუკეთესო", ღირს... განსაკუთრებით „სხვებისთვისაც"!
გეღამე მშვიდობისა, მე