Και φυσικά είναι έτσι που ξέχασα κάπως λίγα πράγματα. Πώς ήταν στην πραγματικότητα στο Sankt Veit; Ήταν υπέροχο! Γνώρισα καταπληκτικούς ανθρώπους, είχα θαυμάσιες συναντήσεις, είδα φοβερά μέρη και το ουρητήριο στο Schnapsis είναι ένα από αυτά. Το ίδιο το Schnapsi είναι υπέροχο και επίσης οι άνθρωποι που κινήθηκαν γύρω από τον Wolfgang και εμένα, είναι όλοι χωριστά πολύ ενδιαφέροντα όντα. Είμαι ευγνώμων για τις δύο εβδομάδες που μπόρεσα να περάσω εκεί κάτω στο οικόπεδο του Wolfgang, τον χρόνο που είχα επίσης μαζί του σίγουρα. Και είναι αστείο με τις προσόψεις, αυτό το οικόπεδο κάπως, δηλαδή ο καθένας έχει φαινομενικά τη γωνιά του και όταν κάποιος πλησιάζει πολύ στη γωνιά του άλλου, τότε έχετε ακριβώς αυτό που ακούστηκε μόλις στο παρασκήνιο ως κραυγές. Και το έχω ζωντανά, όπως και εσείς τώρα ως ένα βαθμό, με τη μόνη διαφορά ότι βλέπω τους δύο κόκορες, είναι ήδη τέλειο. Κρίμα που ο χλωρεύς τώρα κάπως δεν δείχνει τόσες πολλές δραστηριότητες. Ακριβώς, και για τις μεμονωμένες εικόνες υπάρχουν φυσικά και ιστορίες, σίγουρα. Αχ, θα μπορούσα να διηγηθώ τόσα πολλά, από το ταξίδι πάνω από το Leubelpass, για τη μικρή μου παύση, στην οποία έφαγα κάτι από αυτό το απίστευτα νόστιμο τυρί και το λουκάνικο και το ψωμί από τη Doris, τη Martina, τον Wolfgang, τον Kurt και στην πραγματικότητα μπόρεσα να γνωρίσω μια νεαρή σλοβενική οικογένεια που ταξίδευε με το τροχόσπιτό τους. Και επίσης η διάβαση πάνω από το περάσμα εδώ ψηλά μεταξύ Σλοβενίας και Κροατίας, που στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να είχα διασχίσει, με τους αμπελώνες που είναι τόσο απίστευτα όμορφοι, με τα κτήματα επάνω, με τα ήσυχα χωριά που είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος μισογκρεμισμένα. Με δρόμους όπου φυσικά χωράει μόνο ένα αυτοκίνητο, με αναστροφές και στροφές, κατηφόρες που σίγουρα ξεπερνούσαν το 14 τοις εκατό. Όλα αυτά είναι περισσότερα από ιστορίες τέχνης. Γι' αυτό υπάρχει τώρα, νομίζω, και το δεύτερο φωνητικό μήνυμα. Και το αστείο είναι, ενώ κάθομαι εδώ και ηχογραφώ, ναι, εσύ επίσης σίγουρα, βλέπω τα στριφογυριστά μάτια του Lou. Ευχαριστώ πολύ γι' αυτό. Και νομίζω, εδώ απέναντι κάθεται τώρα ο χλωρεύς στο κλαδί. Γεια σου, θα μπορούσες να γυρίσεις προς το μέρος μου; Ναι, λίγο ακόμα, παρακαλώ. Οι συνθήκες φωτισμού και τα ανακλαστικά φύλλα δεν επιτρέπουν απαραίτητα να τον αναγνωρίσω. Μπορεί να πεις κάτι; Αυτό ήμουν φυσικά εγώ τώρα πρώτα, για να τον παρακινήσω, αλλά ο αστείος κόκορας εδώ αριστερά μου παρενέβη. Ο άλλος τώρα απομακρύνθηκε πάλι λίγο πιο πέρα από το οικόπεδο. Ακριβώς. Όλες οι ευχές από το πρώτο φωνητικό μήνυμα. Συν ένα. Τώρα έρχονται οι εικόνες.
Schon witzig, daß dieses "System" meine gewählte Bildreihenfolge "eigenständig" verändert und diese damit nicht mehr, in der von mir angedachten Abfolge, hochlädt ...🤣👍🥳👻🤓
Das ist die wundervolle 85-jährige Mutter meines Gastgebers, die mich besuchte, um mich zu verabschieden...😍🙏❤️
Schnapsi und ich hinter seinem Tresen...😁🙏😍
stimmt, bei einem nächtlichen Besuch eines Clubs in St.Veit, bei dem Flo spontan, auf seinem Rückweg nach Berlin befindlich, teilnahm, gab es auch eine kleine "Rangelei" zwischen mir und einem "Kleinstadtdealer", die für ihn in der Waagerechten endete und mir nen kleinen Cut an der Schlaghand einbrachte. Hatte wirklich versucht, diese Auseinandersetzung zu vermeiden...doch das Universum hat Humor und ich habe gelernt, daß es manchmal "richtig" ist, meinem Friedenswillen auf diese Weise Ausdruck zu verschaffen...🤣
Den Club haben wir dann auch zeitnah verlassen...war eh nicht so toll 🤪
Hey ihr Lieben, mir passieren ja seit meinem Reisebeginn ne Menge toller Sachen...und ich versuche derer, auch wenn nur in Ansätzen, geschehenen Momente gerecht zu werden, um diese auch mit euch teilen zu können (ja, habe ich auch 2x gelesen 😂). Hab nen feinen Impuls bekommen...und würde mich freuen, wenn ihr diesen nutzt und mich daran teilhaben lasst, was bei euch "gelandet" ist! @Piep: würde mich freuen, wenn auch Dein "Exponat" hier landet 🙏
