Tadaaaaaa...εδώ έρχεται ο ήλιος....

Καλημέρα, αγαπητοί μου.
Η χθεσινή μέρα ήταν ξεχωριστή όπως και οι προηγούμενες. Ήταν υπέροχη, κολύμπησα, περάσαμε ωραία, ακόμα κι αν εδώ έκανε απίστευτη ζέστη. Και στο τέλος, νομίζω φύγαμε στις έξι, για να πάμε στο εξοχικό της ανιψιάς του Zarkir.
Και εκεί ήταν πραγματικό πάρτι. Τρελό πράγμα.
Οι επόμενες φωτογραφίες που θα έρθουν, είναι ουσιαστικά συμπλήρωμα στο βίντεο που είχα ήδη στείλει χθες, και τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια της βραδιάς.
Η ομαδική φωτογραφία δείχνει με τι διασκεδαστικούς ανθρώπους συναντήθηκα εδώ. Είναι πραγματικά τρελό.
Και για να στεφθεί το όλο πράγμα, κάποια στιγμή μαζευτήκαμε εκεί, δεν έχω ιδέα, δώδεκα παρά μισή ή κάτι τέτοιο, γιατί άρχισε να κάνει πραγματικά κρύο. Και κατεβήκαμε πάλι εδώ, όπου κατεβήκαμε σημαίνει ότι είμαστε ακόμα στα βουνά, φυσικά. Αλλά αυτό ήταν άλλα, νομίζω 500 μέτρα υψόμετρο.
Ενώ καθόμαστε εδώ και εγώ στριφογυρίζω κατά κάποιον τρόπο το τελευταίο μου τσιγάρο και ξεκινώ τον αποχαιρετισμό για εμένα, έρχεται ένας τύπος εδώ στην αυλή και βγάζει χόρτο.
Και ξέρετε, όποιος από εσάς το ξέρει αυτό με κάποιο τρόπο, μετά από ένα τέτοιο διασκεδαστικό βράδυ θα έπρεπε κανείς να αποφύγει να καπνίσει το τελευταίο τσιγαράκι.
Ωχ, ουάου, ουάου, ουάου, ουάου. 🤪
Λοιπόν, μοίρασα και μερικά δώρα. Ο Becir κι εγώ ήπιαμε ένα ρούμι, έτσι κλασικά, με μια μίνι εκδοχή μιας "Cohiba" στο χέρι. Αυτή είναι η εικόνα που μπορώ να σας παρουσιάσω. Και όταν ήρθε ο Marco, υπήρχε πάλι μια "Romeo e Giulietta" σε μικρή εκδοχή για τον Beccia. Και το τριπ από τα 90s, ο αστείος "Darth Vader", άλλαξε ιδιοκτήτη. Είναι τώρα στον Marco. Και ήταν πολύ συγκινητικό, γιατί όλοι ήταν μεθυσμένοι με τον ωραίο τρόπο, ήθελα να πω μαστουρωμένοι ή τυφλοί, βγαίνει κάτι ανάμεσα. Ακριβώς. Ήταν τόσο χαρούμενος γι' αυτό. Και πήρε το ούζο. Δηλαδή, έμεινε μόνο μισό μπουκάλι. Και έγραψα κάτι στο μπουκάλι με έναν μόνιμο μαρκαδόρο. Ειδικά για τον Marco και τη δική του ξεχωριστή στιγμή. Και χάρηκε τόσο πολύ.
Και εννοώ, δεν είναι έτσι που απλά σε αγκαλιάζουν ή κάτι τέτοιο. Εννοώ, αυτοί είναι Βόσνιοι άντρες. Ήταν τρελό. Ήταν πραγματικά τρελό.
Αλλά είμαι απόλυτα ευγνώμων. Έστω με αστείο πονοκέφαλο, αλλά ευγνώμων.
Και σήμερα, δηλαδή αυτή τη στιγμή, ο ήλιος δεν είναι ακόμα τόσο έντονος. Η κοιλάδα βρίσκεται εδώ λίγο στην ομίχλη.
Και ελπίζω ότι η σημερινή μέρα θα είναι πραγματικά χαλαρή. Θα κρατήσω τα δάχτυλά μου μακριά από το αλκοόλ σήμερα, αφού έχω ραντεβού απόψε.
Πρόκειται για τον ιστότοπο. Και θέλω να προχωρήσω σε αυτό. Οπωσδήποτε.
Ναι, αυτή είναι η Βοσνία. Τρελό. 🥰
Τότε θα ξεκινήσω τώρα τη μέρα μου.
Ελπίζω να έχετε ξεκινήσει όλοι καλά τη δική σας!;
Και θα χαρώ αν αυτή η μικρή ιστορία στο περιθώριο και οι φωτογραφίες οδηγήσουν στο να έχετε ένα ωραίο αίσθημα, να μπορείτε να χαρείτε μαζί μου και να κατανοήσετε σε κάποιο βαθμό με ποιες όμορφες σκέψεις και συναισθήματα μου επιτρέπεται να ταξιδεύω εδώ.
Να έχετε μια υπέροχη συνέχεια της ημέρας. Ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές.
Μεγάλη αγκαλιά σε όλους σας. Τα λέμε.

Μια ακόμη μικρή ιστορία, φυσικά εμπνευσμένη από αυτή την εικόνα.
Τι συμβαίνει; Κάθομαι στον υπολογιστή και δουλεύω το blog. Και πράγματι, ο "Zacki" έφυγε πριν λίγο. Έκανα ένα ωραίο ντους έξω. Έχει εδώ ένα λιβάδι, από πάνω υπάρχει ένα βαρέλι. Αυτό ήταν φυσικά ακόμα ωραία κρύο. Δηλαδή όχι άμεση παροχή νερού, αλλά πραγματικά από επάνω από κάτι τέτοιο, από κάτι τέτοιο, δεν ξέρω τι είναι, ένα βαρελάκι 40 λίτρων. Και έκανα λίγο τάξη εδώ στο Frankie, καθίσα, όπως είπα, στον υπολογιστή.
Και τότε έρχεται ο "Zacki" πίσω με τη γυναίκα του, την οποία παίρνει το πρωί και τη βράδυ την πηγαίνει στην πόλη. Και πέντε λεπτά αργότερα, αφού έφτασαν, έρχεται αυτή η μικρή, υπέροχη γυναίκα και στέκεται έξω μπροστά στην πόρτα και λέει κάτι. Και όπως είπα, κανένα γερμανικά, κανένα αγγλικά. Εγώ, κανένα βοσνιακά.
Και επειδή δεν είμαι αγενής, σηκώνομαι, πάω στην πόρτα και εκεί στέκεται αυτή η εντελώς τρελή γυναίκα, στην καλή έννοια τρελή, με τα γιγάντια γυαλιά ηλίου της στο μικρό κεφάλι και μου κρατάει, δεν ξέρω, πέντε κιλά φράουλες.
Και όλες μοιάζουν έτσι. Και λέει, είναι από τον κήπο μου. Δηλαδή τώρα κατάλαβα. Επειδή προσπαθεί με χέρια και πόδια να ξεκαθαρίσει από πού είναι. Και σκέφτομαι, ας δοκιμάσω μια. Μου κρατάει την ανοιχτή σακούλα. Οπότε βάζω το χέρι μέσα και παίρνω μια φράουλα και ευχαριστώ ευγενικά, γιατί είναι πραγματικά πεντανόστιμες.
Και θέλω να σηκωθώ πάλι, γιατί είμαι στα οκλαδόν. Λέει, όχι, όχι, εδώ. Και μου κρατάει συνέχεια αυτή τη σακούλα. Σκέφτομαι, εντάξει, κατάλαβα, δεν μπορείς τώρα να πάρεις αυτή τη σακούλα. Οπότε της δείχνω ότι θα ήθελε να περιμένει μια στιγμή. Και παίρνω το μπολ, στο οποίο είναι τώρα μέσα, από το ντουλάπι. Και πάω εκεί.
Και μπορείτε να φανταστείτε πώς καταλήγει αυτό το παιχνίδι. Δηλαδή πήρα πέντε. Και στη συνέχεια λέει, όχι, περισσότερες. Και έτσι πήγε αυτό το παιχνίδι μια φορά τελείως. Μέχρι που ήταν εννέα σε αυτό το μπολ. Και πιστεύω ότι θα μπορούσα να είχα πάρει και περισσότερες.
Είναι απλά ωραίο. Είναι απλά ωραίο. Γελούσε.
Ακόμα κι αν δεν καταλαβαινόμασταν, ήταν χαρούμενη. Έδινε. Εγώ μπορούσα να είμαι ευγνώμων. Να δείχνω την ευγνωμοσύνη μου με έναν τόσο όμορφο τρόπο, είναι για μένα αυτή τη στιγμή μια όμορφη εμπειρία. Απλά μια όμορφη εμπειρία.
Να μπορώ να το επικοινωνήσω αυτό κάθε στιγμή, να το υλοποιήσω, να μην έχω την αίσθηση ότι είναι κάποια επιβεβλημένη ιστορία, αλλά είναι μια ευγνωμοσύνη που προκύπτει από μέσα μου για τη στιγμή.
Και ναι, αυτό μπορεί φυσικά να οφείλεται και στο ότι κάπνισα από το νόστιμο χόρτο.
Όχι, δεν οφείλεται.
Απλά το κάνει πιο έντονο με έναν όμορφο τρόπο.
Αχ, ωραία.
Σας εύχομαι ένα χαμόγελο παραπάνω.

Αγαπητοί μου άνθρωποι, κάθομαι αυτή τη στιγμή στην ιστοσελίδα μου και φυσικά προκύπτει να ασχοληθώ και με την ιστορία στο κανάλι Telegram "ich bin weg..." μαζί σας και μου έκανε εντύπωση, ή διατυπωμένο διαφορετικά, έλαβα ανατροφοδοτήσεις, που τίθενται σε μένα με περιέργεια, πώς εξελίσσεται η διαδικασία μεταμόρφωσης; Πώς είμαι; Τι με απασχολεί;
Και παρακολουθείτε ζωντανά μέσα από τα φωνητικά και τα βίντεο μηνύματα, ότι υπάρχουν οι πιο διαφορετικές φάσεις για μένα σε αυτό το ταξίδι. Και βρήκα τώρα κάτι, το σύμπαν ευγενικά έδειξε για λίγο, υπάρχει κάτι για εκείνους ανάμεσά σας, που είναι οπτικοί και τους οποίους τα φωνητικά μου μηνύματα δεν φτάνουν πραγματικά.
Δείτε το, είναι ένα φανταστικό βίντεο, που αρκετά καθαρά και μονοσήμαντα, τουλάχιστον από τη δική μου οπτική, αντανακλά αυτή τη διαδικασία μου σε πτυχές.
Δηλαδή μία φορά καθαρά, λογικά και θεμελιωδώς και πέρα από αυτό υπάρχουν αποκλίσεις, ναι αυτό είναι λογικό.
Ατομικά αναφέρεται επίσης στο βίντεο για λίγο, ότι δεν καταλήγει πάντα απαραίτητα στο ίδιο.
Εντάξει, μακρύς πρόλογος, διασκεδάστε.🙏