Εικόνα Κείμενο Ήχος

Flucht vom Ort der Intoleranz und des Hasses...

05. Sep 2026 · Agios Andreas, Griechenland · 4 λεπ. χρόνος ανάγνωσης

...und Ankunft da, wo ich gerne bin...

...was war passiert? Ich stand also auf diesem Riesenparkplatz mitten im Strofylia National Park zwischen der Apallu und der Sahara Beach Bar, wobei ich davon ausgegangen bin, ein paar Tage zu bleiben. Der Nationalpark ist toll, da direkt am Meer von Flüssen und Seen durchzogen. Einiges wirkte wie in den Everglades. Alles gerahmt von den wundervollen Bergen, die eine Allgegenwärtigkeit besitzen, die mich langsam verstehen lassen ... Egal, die Schönheit eines Landes, einer Region, eines Ortes wird durch die Menschen beeinflußt, die dort "verweilen"! Habe ich ja auf so vielfältige Weise in den letzten Monaten erfahren dürfen. Und bis auf Serbien war auch alles wundervoll! Nun also seit ein paar Wochen in Griechenland unterwegs, beeindruckt von dem, was das Land an "Gegend" so zu bieten hat. Bin also nach meinem Training mit einem Handtuch um die Hüften vom Parkplatz durch die Dünen zum Strand, da sich in der Nähe der Appallu-Bar 2 Duschen befanden, von der ich eine zu nutzen gedachte, wie am Abend zuvor mit dem Besitzer geklärt. Also schau ich mich um, 2 Jungs an der Bar, die die Vorbereitungen zur Öffnung gerade finalisierten. 2 Strandgäste am gegenüberliegenden Ende der Liegestuhlflächen saßen entspannt mit dem Rücken zu mir, da sie aufs Meer blickten. Ich also Handtuch abgelegt und mich unter der Dusche freudig einseifend....NACKT...logisch. Das Wasser war herrlich, es war kalt, es war frisch und es war süß....und ich endlich mal wieder in der Lage meine Haut vom "ewigen" Salz zu befreien 🥰👍

Und dann ein wütender Schrei direkt hinter mir!!! 😳

Ich drehe mich um und vor mir steht ein geifernder, wütender, häßlicher Mann, Anfang 60, mit Schmierbauch, Goldkette mit fettem goldenen (christlichen?) Kreuz auf der Brust, ner Bling-Bling-Uhr am Handgelenk, Armani-Badehose und ebensolcher Schlappen an den verformten Füßen, ner "Gucci"-Kühltasche in der einen und nem Versace-Badetuch in der anderen Hand...und SCHREIT mich an!!!

Meine erste Reaktion war, einfach die 2 Schritte als Distanz zu ihm zu überbrücken und ihn "auszuknocken", um diesem Geschrei ein Ende zu bereiten! Hab ich nicht gemacht! 🤷

Letzten Schaum abgespült, Handtuch genommen und um die Hüften gelegt, mich zu ihm und der Situation umgedreht und die Situation vollständig erfaßt. 2 weitere Typen, in etwa gleichem Alter und Ausstattung, standen neben ihm, um ihn, der mitlerweile so schrie, daß ihm der Speichel aus dem Mund spritzte, tatkräftig verbal zu unterstützen. Parallel dazu nahm ich war, daß die 3 "angetrauten" Frauen, davon gehe ich jetzt mal aus, sich dieser Stelle ebenfalls näherten. Alle 6 waren dem Holzbohlenpfad vom Parkplatz gefolgt und damit in meinem Rücken aufgetaucht. Da ich in Bosnien schon erlebt habe, wie auf menschliche Nacktheit in der Natur reagiert wird, war mir klar, daß es sich wieder einmal um meine Nacktheit drehte!

Mit meinem Handtuch um die Hüften war meine Scham mehr als bedeckt! In ruhigem Ton und auf englicher Sprache versuchte ich nun dem Mann, der Gruppe, in seinem/ihrem Haß freundlich entgegenzutreten. Ich habe mich entschuldigt! Hab ihn gebeten ein wenig freundlicher zu reagieren! FEHLANZEIGE!

Der steigerte sich da rein und nahm seine Truppe mit! Ich stand also, pitsche-patsche-nass, einer sich ereifernden Gruppe an Menschen gegenüber, deren Hass, deren Wut, deren Intoleranz ich körperlich empfinden konnte. Und in dem Moment fühlte ich die Bedrohung durch menschliche Wesen so intensiv, daß ich wie geschockt in allem innehielt. DAS WAR KRASS! Ich wollte keine Gewalt anwenden und LÄCHELTE die 6 "Menschen" erneut an, um mich wieder zu entschuldigen. Keine Chance!

Einer der Barkeeper rettete die Situation, indem er den Typen, der mittlerweile puterrot im Gesicht war und mich immer noch auf griechisch anschrie, jetzt was von "Policia", anrief und zur Bar winkte! Die Gruppe setzte sich widerstrebend in Richtung Bar in Bewegung...während ich mich in Richtung Frankie begab, sah ich aus dem Augenwinkel, wie sich selbst die 3 Frauen im Weggehen noch ein paar mal umdrehten und mit giftigen Blick irgendwas in meine Richtung riefen! Was für eine Begegnung!?

Spontan entschied ich mich, diesen ungastlichen Ort zu verlassen! Nicht, weil ich dachte, die Polizei würde kommen (es gibt kein griechisches Gesetz, daß Nacktheit am Strand verbietet, sondern eine "Verordnung", die ausweist, Rücksicht auf die lokalen Gegebenheiten zu nehmen) oder wegen dieser unsäglich reagierenden 6 Menschen, nein, wegen der damit einhergehenden Änderung der Frequenzen/Schwingungen vor Ort.

Hab Gaios angepingt, ihm mitgeteilt, daß ich mich auf den Weg nach Süden begebe, die Westküste verlasse und dann bin ich los...

Entspannte Reise, schöne Gedanken, spontaner Zwischenstop...

Strand an Georgis Farm...😍

Ηχητική σημείωση

Το Georgis Farm ήταν ένα πανέμορφο μέρος, είναι πραγματικά μια πολύ παλιά φάρμα, τρίτης γενιάς, καλλιεργούν τα πάντα από ελιές μέχρι πεπόνια, σύκα, είχαν σπείρει πατάτες. Εκεί ήταν προγραμματισμένο να βοηθήσω, αλλά ο φίλος του, που είχε ακυρώσει νωρίτερα, ήρθε ξαφνικά και έτσι είχα χρόνο για τον εαυτό μου, ήμουν στο νερό, έφτασα λίγο, μπόρεσα να ξεφορτωθώ το πρωινό, το πρωί και στην πραγματικότητα βρήκα ακόμα χρόνο να μιλήσω με τον Georgi. Και αυτό ήταν, όπως μέχρι τώρα όλες οι συναντήσεις με τους Έλληνες, που κάπως είναι ευγενικοί, γιατί οι άλλοι έξι το πρωί ήταν επίσης Έλληνες, μου διηγήθηκε τι έχει αλλάξει τα τελευταία 15 χρόνια από τη δική του οπτική και αυτό είναι τρελό. Όλοι λένε τα ίδια, είναι απίστευτο. Και στην ερώτησή μου αν μπορώ να περάσω τη νύχτα εκεί στο μέρος, ήταν λυπημένος που έπρεπε να μου πει ότι αυτό δεν γίνεται, καθώς ελέγχεται από την αστυνομία. Δεν έχει άδεια να επιτρέπει κάμπερ, σκηνές, ό,τι και αν είναι στο οικόπεδό του και παρόλα αυτά μου έδωσε τρεις υποδείξεις, σε κοντινούς κόλπους, ο πιο κοντινός ήταν 400 μέτρα, ο πιο μακρινός σχεδόν δυόμιση χιλιόμετρα, όπου μου είπε, εκεί σίγουρα μπορείς να σταθμεύσεις, εκεί θα είσαι μόνος, δεν έρχεται αστυνομία, είναι πανέμορφα εκεί και ταιριάζει. Το οποίο όμως απέρριψα, γιατί στο μεταξύ μου έστειλε μήνυμα ο Gaius, δηλαδή ο Dieter, και μου πρότεινε να συναντηθούμε στο Gaius Andreas κάτω στο λιμάνι. Και από αυτό λοιπόν ξεκίνησα πραγματικά λίγο πριν τη δύση του ηλίου και ήμουν στο δρόμο σχεδόν μια ώρα ακόμα. Ακολουθούν φωτογραφίες από το δρόμο, αν και τους τεράστιους φραγκόσυκους, που στέκονται αριστερά και δεξιά στην άκρη του δρόμου μερικές φορές σαν χωράφια, δεν τους έβγαλα πραγματικά στο τηλέφωνό μου, γιατί ήταν δρόμος με πολλές στροφές και οι δρόμοι είναι στενοί και όχι απαραίτητα στην καλύτερη κατάσταση.

Sonnenuntergang unterwegs...auf dem Weg nach Agios Andreas...

Sonnenaufgang aus meiner "Schlafperspektive" 😍🙏❤️

Stell- und Trainingsplatz 🙏

Ηχητική σημείωση

Στη μέση της χθεσινής μου προπόνησης ήρθε κάτω ο Gaius για να με πάρει, αφού είχα προσφέρει τη βοήθειά μου, καθώς οι τέσσερις ήθελαν να χύσουν περισσότερες κολώνες με μπετόν, υπήρχε ακόμα αρκετός καλαμιώνας να ισιώσουμε, να απομακρύνουμε τις ακίδες και διάφορες άλλες μικρές δουλειές και ως αποτέλεσμα μετά πήδηξα στο νερό για λίγο μόνο, έφερα τον Frenki μπροστά στον κύριο χώρο στάθμευσης, για να είμαι μετά με τον Gaius μέχρι, δεν ξέρω καν πότε γυρίσαμε πίσω εδώ, 1830 ή κάπως έτσι, ώστε να μπορώ να παρκάρω ξανά τον Frenki, πάλι σε αυτό το ευκαλυπτόδασος, πρέπει να φανταστείτε, μυρίζει εδώ ευκάλυπτο, σε ένα λεπτό μείγμα με τη μυρωδιά και τη γεύση του θαλασσινού αλατιού, απίστευτα όμορφο, υπέροχο, ακριβώς και αφού το προηγούμενο βράδυ δεν πρόσεχα και παραείδα το κλαδί που προεξείχε από ένα από τα γιγάντια δέντρα και έσπρωξα το τιμόνι του ποδηλάτου μου στην οροφή του Frenki, που πρέπει να το φτιάξω σήμερα το πρωί ή θα το φτιάξω σήμερα, πέτυχε λοιπόν χθες, ότι πραγματικά πήραμε μια ειδική κόλλα για πλαστικά σε εξωτερικούς χώρους, χθες πραγματικά έσπασα και το σέλα του ποδηλάτου μου, τα πίσω στηρίγματα, ξαναπαρκάροντας, επειδή πάλι παραείδα κάτι, εντελώς ηλίθιο. Λοιπόν, η ματιά πίσω είναι λοιπόν αυτό που το σύμπαν σκοπεύει να μου δείξει, αυτό εκδηλώθηκε κάπως και από το γεγονός ότι χθες, πραγματικά χθες μίλησα με κάποιον που νομίζω ότι τον ξέρω εδώ και πάνω από 30 χρόνια, που ήταν ο κουμπάρος μου και νομίζω επίσης φίλος μου, ίσως είναι ή θα είναι πάλι, δεν ξέρω, με τον οποίο δεν είχα επαφή εδώ και πάνω από έξι μήνες, ήταν αρκετά ενδιαφέρον αυτό το τηλεφώνημα. Δηλαδή συναρπαστικό σε όλα, ανεξάρτητα από την τρέχουσα χρονική στιγμή, που δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλη στο πλαίσιο αυτό, καθώς ακριβώς πριν από δέκα χρόνια αυτή την εβδομάδα η αγάπη της ζωής μου ήρθε σε μένα με το μήνυμα, αφού προσπαθούσα επί τέσσερα χρόνια να γνωρίσω αυτόν τον άνθρωπο, ότι τώρα πιθανόν θα προκύψει. Δηλαδή έχω αυτή τη στιγμή αρκετά εσωτερικά θέματα να επεξεργαστώ, που δεν προκύπτουν αποκλειστικά μόνο από τις σκέψεις μου, αλλά μου μεταφέρονται και από έξω. Αυτό είναι αρκετά συναρπαστικό και έτσι σίγουρα δεν προκαλεί έκπληξη το ότι ο Gaius, που χθες ήθελε στην πραγματικότητα να τραβήξει μόνο μια φωτογραφία, με μπλέξε σε μια ελαφρώς φιλοσοφική συζήτηση, την οποία, χωρίς να το καταλάβω, την κατέγραψε ως βίντεο. Θα δω, ίσως μπορεί να ανέβει. Αν και με 5 λεπτά 32 και το τόσο εξαιρετικά συναρπαστικό ίντερνετ εδώ ίσως όμως να είναι μια πρόκληση για την τεχνολογία. Παρ' όλα αυτά υπάρχει σίγουρα η μία ή η άλλη φωτογραφία περιλαμβανομένων από το μέρος όπου δουλέψαμε και όπου έκανα και πάλι ντους, χωρίς να πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι δέχομαι επιθέσεις, φωνές ή οτιδήποτε άλλο από ανθρώπους. Ήταν ένα κλειστό ντους. Ήμουν χθες έκπληξη καλεσμένος στα γενέθλια μιας φίλης του Gaius, που με δύο ακόμα φιλικά ζευγάρια και τον άντρα της σε ένα μικρό εστιατόριο σε ένα μέρος, 17 χιλιόμετρα από εδώ, γιόρταζε τα γενέθλιά της, με επακόλουθη κλασική συναυλία, την οποία όμως αρνήθηκα και με τρεις από τους άλλους επέστρεψα πίσω στην Agios Andrias. Ακριβώς, οι φωτογραφίες ακολουθούν, βίντεο, θα δούμε.

Gaios

Konstantin, der, neben seiner Arbeit auf der Baustelle, auch für uns gekocht hat... Penne al aioli...

Cooler Typ, der die erste Woche mit Dieter zusammenarbeitet und es schätzt, in einer solch friedvollen und entspannten, natürlichen Umgebung sein Geld zu verdienen. Er vermißt seine Frau, die ihn heute wieder abholt, auf das sie ein gemeinsames Wochenende in Kalamata (da leben sie zusammen) verbringen können. Ich mag ihn, da er wirklich ein feiner Mensch ist ❤️

Blick auf meine Arbeit....

So, Video-Upload hat bis zum Ende 92min. gedauert, um dann "abzubrechen"...vielleicht lädt es Gaios ja in die Kommentare...LACH...

Also auf diesem Wege die Perspektive, die Gaios während meiner Tätigkeit hatte...

Erster Regen....😍

Reparaturwochenende...

neuer "Fußabtreter" ist auf der gerichteten Treppe verschraubt...

Blick gestern von der Restaurantterasse bei dem Geburtstagsessen von Sonja. Vielen Dank für die Einladung 🙏

Standort "Agios Andreas", hinterm Hafen, auf dem Gelände eines ehemaligen Campingplatzes, unter Eukalyptusbäumen...😍🙏❤️

Κοινοποίηση: E-Mail · Ακολούθησε: Instagram Telegram