Notiz vom 17.09.2026
17. Sep 2026 · Kalamata, Griechenland · 1 λεπ. χρόνος ανάγνωσης
Λοιπόν, τι να σας πω; Είμαι στον πολιτισμό. Όχι ότι τον είχα πραγματικά εγκαταλείψει μέχρι τώρα, αλλά είμαι τώρα στην Καλαμάτα, ακριβώς κάτω στο λιμάνι σε ένα μαγευτικό μικρό ξενοδοχείο. Μην ανησυχείτε, δεν θα κάνω check-in εκεί. Στέκομαι με τον Franky μπροστά του, γιατί υπάρχει σήμερα μια υπέροχη εμπειρία για μένα, που συνοδεύεται από μια πανάρχαια ελληνική παράδοση. Έχω προσκληθεί και βρήκα το δρόμο μέχρι εδώ και θα περάσω επίσης τη νύχτα εδώ στην Καλαμάτα στο λιμάνι. Και η αποκάλυψη του τι θα είναι, νομίζω, θα υπάρξει αύριο. Γιατί πιστεύω ότι σε μισή ώρα ξεκινάει. Απολαμβάνω τώρα εδώ έναν κλασικό ελληνικό καφέ. Είχα σήμερα το πρωί μια συνέντευξη για δουλειά, που ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και συναρπαστική. Και ετοίμασα επίσης τα έγγραφά μου και τα έστειλα ήδη. Ολοκλήρωσα μια επιπλέον προπονητική συνεδρία με τον Dirk σήμερα το πρωί. Πήγα ξανά στην πηγή Laini και εφοδιάστηκα με νερό πηγής από την Άθεση, δηλαδή όχι μόνο εγώ, αλλά φυσικά και το αποθεματικό μου νωπό νερό γέμισε εντελώς. Γιατί από τώρα και στο εξής πάει προς Αθήνα. Εκεί μπορεί να υπάρχει επίσης το ένα ή το άλλο που μπορώ να διηγηθώ σχετικά. Αυτό θα αποφασιστεί τις επόμενες μέρες. Μετά ο στόχος είναι ήδη η Κρήτη. Εδώ όλα αισθάνονται κάπως παράξενα. Δηλαδή περνούν συνεχώς αυτοκίνητα και μοτοποδήλατα και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εδώ τριγύρω, που φυσικά έχουν ήδη μιλήσει μαζί μου, κάτι που το βρίσκω πολύ αστείο, γιατί δεν είμαι ο μόνος στο δρόμο και παρόλα αυτά μου μιλάνε. Αυτό πρέπει να οφείλεται στο καπέλο μου. Είναι αρκετά τρελό. Και τι σημαίνει πολιτισμός εδώ, θα σας το στείλω επίσης αμέσως ως εικόνα. Ευχαριστώ παρεμπιπτόντως Katharina για αυτό το υπέροχο feedback, που το δέχομαι πολύ ευχαρίστως και χαίρομαι ότι αυτό, ακόμα κι αν δεν βλεπόμαστε και νιώθω, είμαι τώρα στη θέση της Baerbock, εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, λειτουργεί παρόλα αυτά με αυτόν τον τρόπο. Είχα πολύ έντονες συζητήσεις τις τελευταίες μέρες με διαφορετικούς ανθρώπους. Είχα χθες το βράδυ ένα απίστευτα υπέροχο αποχαιρετισμό από τον Agios Andreas, που δεν απευθυνόταν απαραίτητα σε μένα, αλλά επιτράπηκε να είμαι μέρος αυτού. Και περιμένω επίσης εικόνες για αυτό, γιατί φυσικά δεν τράβηξα καμία. Ή μήπως τράβηξα; Έχω, νομίζω, μία από επάνω από τη βεράντα. Ακριβώς, λοιπόν πρόκειται για πολλά, πολλά πράγματα. Πρόκειται για πολλές ιδέες. Πρόκειται για πολλά κοινωνικά προγράμματα, είτε αυτό είναι η ανθρώπινη οικονομία, είτε η Terraplena είτε οι ιδέες που έχει ακόμα ο Dirk για το ταξίδι του ή και η Katharina. Πρόκειται φυσικά και για μένα και για τον Frenkie. Πρέπει να δω πότε θα προλάβω να το επεξεργαστώ όλα αυτά για εσάς έτσι ώστε να είναι κατανοητό. Εξαρτάται επίσης εν μέρει από το αν θα υπάρξει ξανά κάποια στιγμή ένα ραντεβού με τον André. Υπάρχει λίγο πρόβλημα στη μεταφορά από το Telegram στην ιστοσελίδα και την ίδια την ιστοσελίδα επίσης. Το διευκρινίζω μαζί του ελπίζω σύντομα. Και τότε θα μπούμε και πάλι στο ρυθμό και τότε θα υπάρξουν και πάλι μερικά πράγματα στο Insta. Ελπίζω. Και μέχρι τότε σας εύχομαι ένα υπέροχο χαμόγελο, μια όμορφη στιγμή, στην οποία μπορείτε να κάνετε παύση και να είστε συνειδητά μέρος του ταξιδιού μου. Ευχαριστώ πολύ. Να έχετε καλά, ένα υπέροχο απόγευμα, ειρηνικές και χαρούμενες στιγμές. Μέχρι τότε.
Ein wundervolles altes Warenhaus am Hafen, das auf liebevolle Weise zu einem tollen Hotel umgebaut wurde. Die Mitarbeiterinnen sind ehrlich freundlich und zuvorkommend. Und der griechische Kaffee auf der Terrasse war nicht nur lecker, sondern in Begleitung eines überaus freundlichen jungen Franzosen, auch mit Kurzweil versehen...




Das ist kein Kreuzfahrtschiff...das ist ne Privatyacht...🤣...und davon stehen hier 3 im Hafen.

