მოგზაურობა მოსტარიდან ჩანჩქერებამდე და შემდეგ...

Mostar, ამიტომ წავედი იქ, ამიტომ შევცვალე მარშრუტი.
Mostar, სურათი, სინამდვილეში, ყველაფერს ამბობს.
არ ვიცი რატომ, შევხვდი სუპერ მოდუნებულ ადამიანებს, კი, რას ნიშნავს მოდუნებული, ისინი აღგზნებული იყვნენ და აუცილებლად მინდოდათ გამეგზავნათ ისეთ ერთ კლუბში, საუკეთესო Bosnia და Herzegovina-ში და მე ნამდვილად ორი წუთით ვიყავი კლუბამდე და ვნახე ადამიანები და მანქანები და მე ნათელი იყო, ეს იქნება ტაქსით მგზავრობა სახლში!
რომ შემდეგ დღეს დილით მოდუნებულად ჩემი საუზმე, ა, ჩემი საუზმის სპორტი ჯერ შემესრულებინა, შემდეგ ჩემი საუზმე გამეკეთებინა, Frankie ერთად დამელაგებინა, გამერეცხა, დავიბანე, დავიპარსე, ადრე რა თქმა უნდა, და შემდეგ დავიწყე და კერძოდ ძალიან ქებულ ჩანჩქერებთან!
ასე მოგონებაში ოთხმოციანები, რამდენიმე ადამიანი მოდუნებულად, ფოტოები მოდის და შემდეგ არის კომენტარიც.
მე ამას დღეს სხვაგვარად ვაკეთებ, გამოვაგზავნი სურათებს მათ ქრონოლოგიაში...
ალბათ კიდევ ერთი, ორი სიტყვა Mostar-ის შესახებ... რასაც კვლავ ვაფასებ, არის ეს ბურლესკური ხიბლი, როდესაც ძველი ვილები იშლება, როდესაც შენ ზომას და დიდებულებას კვლავ შეიძლებ ჩააგნო, კვლავ სუნავ, და როდესაც გინდა, წარმოიდგინო იგი მის სრულ სილამაზეში, მაშინაც კი თუ აღარ აქვს სახურავი და მხოლოდ სვეტები დგას და შეგიძლია ჩააგნო, რამდენად დიდი იყო ოთახები...!
მიწის ნაკვეთზე შუაში...შუაში ან ხიდი, ტურიზმი...
ასე რომ, მე ვარ, მე ვფიქრობ სამნახევარი საათი გუშინ, მე ვარ, ვფიქრობ 18:30 საათზე გავედი და 22 საათზე დავბრუნდი და ასევე ერთ, ორ, სამ ბარში ვსხედი და შევხედე ადამიანებს და ვცადე კავშირის დამყარება.
თუმცა გამოიყურებოდა, რომ ერთი მხარე მეტად ხორვატებად მიიჩნევს თავს და მეორენი მეტად მხოლოდ მუსლიმები არიან, არ არის იქ ბევრი.
მე ცოტა ადამიანი ვნახე ღიმილით, მე ცოტა ადამიანი ვნახე, რომლებიც ბუნებრივად მოდიოდნენ! 90 პროცენტი მათგანი სუნს როგორც ქიმიური იარაღი და ეს დადებული სიცილი აუტანელია, ეს სრულიად კრაშია.
Mostar, მთავარი ქუჩები სუფთა მოწესრიგებული, ტურისტული ისტორიები სუფთა მოწესრიგებული, ვალდებულით, პოპკორნის სადგომიდან დაწყებული, ვიდრე, ყველაფერია იქ...
და როგორც კი ორ, სამ განივ ქუჩაში Suburbantown-ში ჩაიძირები, შემდეგ გაქვს ნაგვის გორები, შემდეგ გაქვს ადამიანები დახეული ტანსაცმელში, შემდეგ გაქვს ტანჯვა და გაჭირვება წმინდა დიდებულებაში, ....შთამბეჭდავი... ღიმილები.
მე უნდა გამომეტანა იქიდან, მე ასევე უნდა გამომესულიყო და არც საღამოს შემეძლო გარეთ ყოფნა! Det სრულიად ესკალირდებოდა და ამაზე არ მქონდა სურვილი.
ასე რომ, შემდეგი მონაკვეთი, მოგზაურობა დღეს ჩანჩქერამდე.

როგორც ხედავთ, წარმოუდგენლად ლამაზი, დიდებული, შესანიშნავი, ეს არის ის, რაც დღევანდელი დღის მიზნის ცენტრში იდგა.

Das war der Weg dorthin. Eigentlich ziemlich entspannt, würde ich sagen. Kein Stress. Die Tour ging mit hoch und runter. Frenkie hatte es super, super gewuppt. Und das GPS hat einen unfassbaren Umweg eingebaut, der wiederum witzig war. Und im Endeffekt nur irgendwie sieben Kilometer, acht Kilometer länger war. Genau, jetzt bin ich also mit dieser Vorfreude Wasserfall. Meine Erinnerung letzte mal, es gibt dieses Bild von mir, wie ich in Aragonien unter einem Wasserfall stehe, quasi aus einer Höhle tretend und dann das Wasser über mich prasselt, direkt aus dem Berg. Und dann komme ich da an und sehe schon einen gigantischen Parkplatz. Rechts, links, dies, das. Ich hoffe, du hast es gesagt, auf jeden Fall. René? Genau, Ananas. Und ich denke mir, komm, fährst jetzt an dem freien Parkplatz noch vorbei, weil der ist rappeldicke voll. Da, jede, da, was du irgendwie findest. Und fahr halt weiter und komm da halt an und nehm halt den für die Busse, weil die Pkw-Parkplätze sehen nicht so besonders großartig aus. Ich stehe keine zwei Minuten. Irgend so ein Security-Typ, der mir auf geradebrechtem Englisch versucht zu erklären, dass ich doch bitte den Parkplatz auf der anderen Seite nehmen soll, weil der ist für Busse. Ich erkläre ihm, dass das aber Parkplätze sind, die für Pkw sind und die eher eine Pologröße haben. Interessiert ihn nicht. Er zuckt irgendwann die Schulter an, so nach dem Motto, ich kann das dafür. Ich denke mir, okay, fährst du rüber, will Frenkie starten, springt Frenkie nicht an. Oder nicht so, ach du Scheiße. Naja, ich habe ja einen super Charger von meinem Freund Christian geschenkt bekommen und den kurz angeklemmt. Power an, Frenkie startet. Also habe ich ein Relais-Problem. Ich habe es, wie gesagt, noch nicht herausgefunden. Ich habe mich hingesetzt, habe die ganzen Verbindungen geprüft. Ich wollte eigentlich zu dem Autoelektriker. Das ist eine andere Geschichte, warum das nicht stattgefunden hat. Annyhausen. Ich bin also dann rüber auf den anderen Parkplatz hingestellt, den Kühlschrank angeschmissen. Ich habe ein bisschen was zu essen drin, damit mir das dann nicht irgendwie abhanden kommt in der Zeit, in den unendlich vielen Stunden, die ich jetzt am Wasserfall verbringen werde. Weil ich weiß, ich habe nur noch eine Zwei-Stunden-Fahrt vor mir, um im Nationalpark anzukommen. Alles klar. Und mir fällt überall diese Security auf. Überall. Die laufen über den Parkplatz, die diskutieren mit irgendwelchen Touristen und es ist wirklich aus aller Welt alles dabei. Und vorrangig richtig dicke, fette Karren. Also icke mit meinen Schlappen da vorne hingetappert zu dem Einhang. Und überall Touristenstände. Also von Schmuck über Wein, Schnaps, Öl zu absurden Preisen. Ich konnte da nur vorbeilaufen, weil die Menschen wirklich auch ihr Rochen haben. Also unangenehm ihr Rochen haben. So nach Kampfmitteln. Chemiebombe. Keine Ahnung, ob die vorher bei Douglas waren oder was. Und die sämtliche Proben von allem irgendwie mitgenommen haben. Wie gesagt, querbeet durch die Nationalitäten. Und ich denke mir, oh scheiße, da steht so ein Zug, also hier so ein Mithänger hinten dran. Ich fahre auf der Straße die Touristen hin und her. Und ich gehe zu dem Typen hin und habe gesagt, Mensch, ey, wie sieht es denn aus? Sprichst du Deutsch oder Englisch? Und er so, ähm, ich weiß noch nicht. Und ich so, okay, I don't know heißt, du sprichst Englisch. Ja, ja, ja, ja. Okay, also. Es hat dann, ich kürze mal ab, lustige vier Minuten gedauert, bis ich herausgefunden habe, dass wenn ich die Treppe nehme, laufe ich sechs Minuten. Und wenn ich mit ihm mitfahre und er fährt in fünf Minuten los, bräuchte nur vier Minuten. Nein, Kinder, check. Kannst ja auch noch Fotos unterwegs machen. Und da gibt es so eine kleine Aussichtsplattform auf der Treppe nach unten. Und ich kicke da runter und denke mir, oh scheiße, oh scheiße, das willst du dir doch nicht wirklich geben, Iven. Und gleichzeitig fange ich an zu lachen und denke mir, ein Glück hast du die Badehose eingepackt. Also tapper ich da runter. Massen an Leuten, eine Bude neben der nächste. Die haben eine Bar in den Serien gebaut. Ringsrum sind Bars und irgendwelche, ich habe keine Ahnung. Ich habe versucht, mich unter meinem Hut zu verbergen. Bin in so eine halbwegs geschützte Ecke, weil die da irgendetwas bauen, da war Baustelle, deswegen hab mir also meinen Schlüpper ausgezogen, mir meine Badehose angezogen, bin runter zum See und bin darin. Und ja, es ist kalt. Und nein, ich bin da erstmal nicht wieder raus. Ich bin wirklich erst raus, als nichts mehr ging. Ich war eine halbe Stunde drin. Und bin diesen kompletten Wasserfall hoch und runter, weil es einfach schön war. Ringsrum, mich herum, irgendwie Fische bis zu 25 Zentimeter Größe, die immer mal wieder neugierig ankamen, wenn ich auf dem Rücken vor mich hin trieb, den dem Lauf des Flusses sozusagen folgen. Und das ist total interessant, weil das sind ja, werdet ihr gleich sehen auf den Fotos, das ist ja wie so ein Rondell, dieser Wasserfall. Das ist total cool. Und das erzeugt natürlich witzige Strömungsverhältnisse. Und mittendrin ist halt wie eine Sandbank, da ist halt nur hüfthoch das Wasser. Kannst du also nicht durchkraulen. Ja, ich hatte Spaß. Währenddessen, ich hab mich natürlich ab und zu mal umgedreht, sitzen die Touristen, also wenn die das könnten, würden die die Terrasse noch über den See packen, auf jeden Fall. Das ist total krass. Und einer neben dem anderen durch dich gedrängt. Ich hab dann mal irgendwie so gesehen, wie der eine seine Gabel zum Mund und der neben ihm sitzende links gerade das Messer bewegte, um was zu schneiden. Und der sich das Essen komplett unter die Nase stochert. Und ich denke mir, das sind genau die Momente, die ich nicht mehr brauche und will. Jedenfalls nicht in so einem krassen... Ne, stimmt nicht, das Umfeld ist cool. Ja, jetzt nehmen wir das nochmal zurück in diesen nicht vorhandenen Abständen zueinander. Okay, ich geh also schön entspannt da meine Runde gedreht, bis mir wirklich schweinekalt war. Ich war dann alleine in dem See, trotz der gefühlt Millionen Menschen, die da waren. Waren bis auf ein paar Kids, die so für fünf, maximal zehn Minuten drin waren. War keiner in dem Wasser. Die haben sich auch alle irgendwie, als ich da drin bin und nicht irgendwie pustend, und kurz untertauchen und wieder raus. Die haben auch ganz komisch geguckt. Könnte natürlich auch einmal im weißen Arsch liegen, der dann ja glücklicherweise in der Badehose steckte. Genau, dann bin ich da raus und da ich nur von der Plattform oben, also dieses erste Bild, gemacht habe und dann erst im Wasser war, habe ich die anderen dann danach, um mich vorher auch noch eine Runde abzukühlen. Und in Spiek wollte er ja auch hin, das war auch toll. Und es ist, wenn man da vorne an der Kante, du darfst ja da nicht drüber schwimmen, ich habe ja gleich eine Ansage gekriegt, kam ja gleich einer mit der Drillerpfeife, soweit zu der Thematik Security, wie der mich da hätte rausholen wollen. Ich hatte nur keinen Stress, wenn ich dann ans Ufer komme, dass da gleich fünf Security-Typen stehen, die mich dann, was weiß ich, gefangen nehmen oder mir mit erhobenen Zeigefingern Vortrag halten oder ich eine Strafe bezahlen muss oder, aber ich habe keine Ahnung. Ich bin so kurz noch weiter und wie gesagt, dann kam ja die Drillerpfeife und hektische Hände, Hände winken durch die Luft, dass ich da raus soll. Und bin dann halt auch wieder zurück und ich habe den dann auch ignoriert, als er dann irgendwie sagte, jetzt hier kommen an den Strand und so, hat er ja nicht gesagt, also Körpersprache schon. Ich bin da halt weiter rumgeschwommen und habe mich da nicht stören lassen. Und als es mir dann wirklich kalt war, bin ich raus. Und da war er dann auch nicht mehr da. Er stand dann witzigerweise oben, als ich zum Ausgang am Parkplatz kam und zog so die Augenbrauen hoch, nachdem ich ihn an den Grinsen habe. Und dann gab es ein High-Five und ein Lachen. Also das sind die Regeln, die da irgendwer aufstellte. Das waren auch nicht seine, konnte ich auch nicht nachvollziehen. Genau, ich habe dann also die Fotos gemacht und bin dann zu Fränki und dann, dann ging es richtig los.

ეს იყო წარმოუდგენელი ტური. ეს იყო ტოტალურად გიჟური.
ანუ მე ამდენი ლანდშაფტი, ამდენი მთა, ამდენი განსხვავებული ვეგეტაცია ასე თითქმის ასეთ მცირე სივრცეში ჯერ არ მინახავს.
ანუ ის, რომ ჩემს გარშემო მოტოციკლეტებზე მხედრები იყვნენ, ეს სრულიად გასაგებია, რადგან ადგილ-ადგილ სერპანტინებს 120 გრადუსიანი მოსახვევებით ვიარე.
ეს იყო ასე გიჟური!!! ეს გიჟურია. ეს მართლა გიჟურია.
და შუაში იყო შემდეგ მონაკვეთები, სადაც მერე გავიხსენე ჩემი ტელეფონი და ფანჯრიდან სწრაფად რამდენიმე კადრი გადავიღე.
და ვისაც უკვლია ყველა ეს ნაბალახი წინა შუშის შუაში, მას უნდა ვუთხრა, ჯაჭვი, შავი მატარებელი ჯაჭვი Gambia-დან, არ უძლებდა.
მან დანებება. ანუ მე ჯერ უნდა რამე მოვაწყო, რომ ეს ისევ დაემაგროს. ზუსტად ასე.
ანუ მე მართლა, მართლა გიჟური მონაკვეთები გავიარე. შთამბეჭდავი. და ის სიამოვნება იყო.
და შუაში ვხედავ, როცა ერთი მთიდან გამოვდივარ, მთის მეორე მხარეს, გიგანტურ სამშენებლო მოედანს. და ვფიქრობ, ვაიმე შენი, ეს ხომ სწორედ ის ფერდობია, სადაც გზა გადის.
და მართლაც ასეა, ორი მანქანა ერთმანეთის გვერდით არ გადის.
ანუ ეს არის წინ და უკან სვლით ადგილ-ადგილ, სასაცილოდ რაღაც კომენტარებით, ბიბინებით, ჩემი მხრიდან შესაბამისი რეპლიკით. იმ შემთხვევაში, თუ არ გახსოვთ: "თუ ვინმე ბიბინებს, ცერი ზევით გაუკეთე. ბიბინა მუშაობს, ჩართე შუქები!"
და მერე რაღაც დროს ამ სამშენებლო მოედანს მივადექი.
და შემდეგი ფოტოები, იმედი მაქვს, რაღაც ცოტა შევძელი ჩავიჭირო, აჩვენებს, როგორ აწყობენ ჩინელები უბრალოდ ასეთ რაღაცას აქ.
გიჟური, ტოტალურად გიჟური. და დღეს კვირა დღეა, ისინი მუშაობენ. ანუ მე ეს ხალხი მერე, შუადღისას გავდივარ იქ, კონტეინერებიდან გამოსულებს ვნახე.
და ეს უნდა იყოს ურიცხვი პროექტი. თითქმის ოთხი კილომეტრის შემდეგ არის ჩინელების ცენტრალური.
ადმინისტრაციული შენობა და ასეთი ძველი ვილა, ასეთი ძველი სტალინური ნაგებობა. ასეთი დიდი მანქანებითაც წინ. და ქვემოთ დგას ინგლისურად: "ჩვენ ვართ იქ, სადაც ენერგია სჭირდება!"
გასაგებია, ვიფიქრე და უბრალოდ გავაგრძელე გზა.
მაინც, შთამბეჭდავი რაღაცაა, ნებისმიერ შემთხვევაში.

ბინძურია, ვერ შევძელი სრულ ზომაში ჩავჭერე ეს.
ეს ზევით მთის მწვერვალამდე აღწევს, ასე რომ ვთქვათ 300 მეტრი. და ზუსტად ზევით ორი გიგანტური მილია, რომლებიც მთიდან გამოდიან. ასე რომ, ჯერ კიდევ მთის ქედის ქვემოთაა, ასე ვთქვათ. როგორც ჩანს, იქ უკან ხეობა მალე დაიტბორება.
მაშ ასე, შემდეგი სურათები, რომლებიც მოჰყვება, არის ფაქტობრივად მოგზაურობის სურათები ჩანჩქერებიდან და ბოლოს აქამდე პარკში.
ახლა უკვე ბოლო 15 კილომეტრი გავიარე პარკის გავლით. ...
სამწუხაროდ ასეა, რომ არც ქვემოთ ბანაკი ღიაა, არც სასტუმრო, არც ინფოპუნქტი. სამწუხაროა, რადგან "გიდის" გარეშე ახლა აქ არ მინდა ვიწყო სადმე ხეტიალი.
რადგან ეს უკვე სასაცილო გზების გარეშეც, იმიტომ რომ ბუნების პარკია, მაინც რატომღაც არც ისე მარტივია, ვფიქრობ. უნდა ვნახო.
ფაქტია, გზა აქამდე წარმოუდგენლად დამღლელი იყო. ასე რომ Frankie რამდენჯერმე იყო ძრავის ტემპერატურით 100°-ს ზემოთ.
რა თქმა უნდა, სანამ გავედი, დღეს კიდევ ერთხელ 500 მილილიტრი წყალი ჩავასხი.
და არ ვიცი, ახლა აქ რატომღაც მანქანები მოდიან პარკინგზე. იქნებ აქ მუშაობენ, ვკითხავ მათ. ემმ....ბევრი "ემმი".
აქ ვყურებ მთებს, წარმოუდგენლად მშვენიერ ცას და მგონია, მართლაც შთამბეჭდავია.
ემმ...აი ისევ იყო. მოვახერხე.
ასე რომ, იქაც ლანდშაფტის უდაბურობა შუაში, სწორედ იმიტომ, რომ მწვანე ისე სწორედ ბჯენს, მაინც რატომღაც ცოტა ირლანდიის მსგავსია.
ასე რომ, უსასრულო ქვები, ნაწილობრივ იმავე ფორმაციით, როგორც ვიცი Aragonien-დან, ზევით მთებიდან. ძლიერი, მართლაც ძლიერი, ძლიერი ლანდშაფტი.
ასე რომ, საერთოდ არ არის სტანდარტული, ასე ვთქვათ, რაც არ უნდა იყოს სტანდარტული.
ვფიქრობ, ან არც, კი არა, ეს დარწმუნებულია.
ყოველ შემთხვევაში, ეს მოსაწონი იყო. დამღლელი, რადგან ძალიან ცხელი იყო.
და როდესაც შემდეგ სულ ექვს გვირაბს გავიარე და ნელ-ნელა ისევ ჩამოვედი მთებიდან, აქ უკვე ცოტა უფრო სასიამოვნოა.
ქარი დადის, ეს ნიშნავს, რომ მზეს რა თქმა უნდა მაინც აქვს ძალა, ცხადია. თუმცა აღარ არის ისე ცხელი.
და ეს Frankie-ს და მე, vglob ick och, ძალიან კარგად გვადის.
შემოწმებული, ნახავთ რა ლამაზი მაქვს კიდევ თქვენთვის.

18 სურათი, რომელიც საბოლოოდ, ამ სამ და ნახევარ საათიან მგზავრობას საკმაოდ კარგად აჯამებს...
ანუ შთამბეჭდავი სურათების, მომენტების ნაკრები... სულ სურდა კამერა ჩართული მეტოვებინა...
ძალიანაა, ეს ნამდვილად ძალიანაა! ეს ნამდვილად ლამაზი ქვეყანაა, ამაში ეჭვი არაა!
და როდესაც უფრო და უფრო ვიწრო გახდა და კიდევ ერთხელ ცოტათი მთაზე ასვლა მოუწია, ანუ ბოლო გორაკების ჯაჭვი, რომელიც აქ კიდევ უნდა გადამეღწია, საბედნიეროდ ჩემს წინ ამ გზაზე სატვირთო მოვიდა და ცხადია ცოტა უნდა დამეფრუნებინა.
სწორია იმ სურათს ძროხებით ახლა არც მაქვს... და ძროხები უბრალოდ გზაზე შუაში... სადღაც არსად... მობრუნდები მოსახვევზე, ჩემს წინ მხოლოდ ერთი ბიძა Ducati გამომსწრებს და ნამდვილად ხრიალს აკეთებს, და მოსახვევში იხრება და მხოლოდ ის ვიგონებ, როგორ ყვირის!
არ აფეთქებულა და ის ხომ მარტო არც იყო... ორი მისი ბიჭი უკვე გაიარა წინ და შუაში მანქანა იყო, სწორედ, ანუ მე უკვე კარგად დავაჭირე მუხრუჭს, სანამ მოსახვევზე შემოვუხვიე და იქ გზაზე ექვსი ძროხა იდგა და სწორედ განივზე გადიოდნენ!
და ამ დამუხრუჭებით ჩემი ტელეფონი ხელმისაწვდომობიდან გამოვიდა.
მერე ავიღე, როდესაც შევჩერდი.
სწორედ სატვირთო ჩემს წინ მოვიდა და ამ დროს ნამდვილად უკვე ექსტრემალურად ნერვიული იყო ისე ერთ და ნახევარ საათს, როდესაც ისინი თავიანთი FUCK SUV-ებით გიგანტური Daimler-ები, გიგანტური BMW-ები, გიგანტური Volvo-ები, არაიდეა, რაღაც Skoda ისტორიები, როდესაც თითქმის Frankie-ს ეხეხებოდნენ.
მე ნამდვილად დღეს სახალისო გინების შუადღე მქონდა!
და "Sackpfeiffen" ჯერ კიდევ ლამაზი იყო! მე შემდეგ რა თქმა უნდა ყოველთვის ხმამაღლა არა მხოლოდ საკუთარ თავს ვუხდიდი ბოდიშს და ერთდროულად კიდევ აგრძელებდი ამგვარად ყოფნას, არამედ, რა თქმა უნდა ყოველთვის "მე ისე არ ვგულისხმობდი"-ს ვატანებდი მერე!
მხოლოდ ისეთი საშინელი მომენტები, როდესაც ისეთ მკვეთრ მოსახვევზე მობრუნდები და გარე ზოლი გაქვს და მოდის ასეთი SUV არაიდეა, თუ იქ 30 იდგა, 60-ით მიდიოდნენ, მინიმუმ, და მარცხენა თვლით უკვე გაყოფის ზოლს გადმოვიდა შენზე და ფიქრობ, კი კაცო, მაგარია რომ მოსახვევში გინდა მოხვევა, მხოლოდ მე აქ მარჯვნივ ვერ გავალ, რადგან იქ ქვემოთ მიდის...
და მერე ყოველთვის ეს საშინელი სახეები ამ იდიოტებისა, რომლებიც იქ ზიან, თავიანთი სასაცილო, არაიდეა, ისეთი უჯრებია, რომლებიც იღებიან, მე ხომ ვნახე, როგორ ზიან იქ! თავიანთი გელიანი თმა და თავიანთი "Ray-Ban" სათვალე, ეს ჯერ კიდევ სასაცილო არ იყო, არამედ მერე თავიანთი "Dior" ან "Gucki"-სათვალე და როგორღაც მანქანა სავსე...
გიგონავს მუსიკა, როდესაც გასწვრივ გაფრენენ, რადგან ნამდვილად ახლოს არიან. და აღარ გეკითხები, რატომ ხდება ავარიები.
რა თქმა უნდა მაქვს გაღიზიანებულებიც, რომლებმაც მერე Frankie-ს უკან, სამი ასვლა მქონდა, სადაც პირველ გადასაცემზე ავდიოდი, ფაქტობრივად სამჯერ ისე უნდა დამეფრუნებინა, რომ ვირტუალურად გაჩერების ზოლზე, რომელიც იქ არ არსებობს, უფსკრულის გასწვრივ ვქოქდი ან ვცდილობდი Frankie-ს ქვის კედლისგან შორს გამეჭირა, როდესაც შიდა ზოლზე ვიყავი.
დამღლელი იყო და მერე როგორც ვთქვი, სატვირთო მოვიდა და ასეთი 20 ტონიანი ან 30... ანუ ის კიდევ სავსე დატვირთული იყო მიწით.
ის უბრალოდ ისეთ გზას ხსნის და უცებ SUV-ები ჩადიან ხრეშზე, თავიანთი ოთხი წამყვანით რაც არ უნდა იყოს და მათი შიში სახეში მაშინ არ იყო დაკავშირებული გაუგებრობასთან და ბრაზთან ჩემზე, არამედ მათ ნამდვილად ეშინოდათ და სატვირთოს მძღოლმაც მშვიდად მოჭრა მოსახვევი.
ანუ მე უკანა ვყავდი, რაღაცის უკან, რომელიც სამყარომ საბედნიეროდ პირდაპირ Frankie-ს წინ დადო და მთელ ამ უაზროებას, ახლა მაინც რაღაც ასეთი მითქვა, ანუ Sackpfeiffen-ებს, მოკლედ აჩვენა, ხალხო, დარჩით თქვენს ზოლში!!!
ეს სახალისო არაა! ეს სახალისო არაა, როდესაც ვიღაც შენს ზოლში დადის!
და ასე ვირტუალურად ბოლო მწვერვალს ვუვლი აქ და ახლა ვდგავარ Frankie-სთან იქ, სადაც ვდგავარ!
აქ უკვე ერთი წრე გავატარე ტერიტორიაზე! ყველაფერი დახურულია! არავინ აქ! არაფერია! ყოველთვის ხანდახან ხალხი გადმოდის მანქანებიდან და აქ დადის!
ანუ არაიდეა, აქ მშვიდ ღამეს გავატარებ ამაში ეჭვი არაა!
სურათები მოვა...

აჰ, დიახ, სწორია, Blagaij და Pocitelji, მე რა თქმა უნდა გავიარე იქიდან, უბედურების შემდეგ ჩანჩქერებთან.
ვნახე ავტომობილების რაოდენობა და ადამიანები იქ და მკაფიოდ მესმოდა, არც მონასტერი და არც ეს ღია ცის ქვეშ მდებარე სოფელი არ გახდება ჩემი გაჩერების მიზეზი.
არანაირად, არანაირად.
ვგულისხმობ, მე ლამაზად მიმაჩნია, კვირა დღეა და ხალხი იმშვენებს თავს და გადის გასეირნებაზე და ეს ნორმალურია.
უბრალოდ ჩემთვის ეს ძალიან ბევრი იყო. როცა მანძილები 15 მეტრზე ნაკლებია, მე გავდივარ.
აბა, აქ ისევ მოდის მანქანა. ყველა აქ სადღაც მიდის. თუმცა, ისინი ბანკთან უბრალოდ რიგში დგანან. ეს საოცარია. ახლა ძაღლები გამოდიან და პირველ რიგში წავლენ ჩამოსაშნალებლად.
სწორედ. მინდოდა კიდევ რამე მეთქვა თქვენთვის ამის შესახებ? უნდა? მჭირდება? არა, არ მჭირდება. მაინც ლამაზია.
და როგორც ვთქვი, ეს რამეები მაგარია. ეს ნამდვილად ულამაზესი ჩანჩქერებია.
გთხოვთ, სცადეთ 10 საათამდე იყოთ იქ. ანუ 10 საათზე დილით ან 21 საათის შემდეგ. რადგან 21 საათზე ქვემოთ მაღაზიებს ხურავენ და შემდეგ იქაც ცოტა მშვიდდება. მერე იქ აღარ იჯდება ისე ბევრი ადამიანი ტერასაზე და გყურებს როგორ ლურჯავ.
და ნეოპრენს ვერ ვნახე. კი მაგრამ, ახლა უკვე ნელ-ნელა თბება.

მე ცოტა დრო დამჭირდა, სანამ მივხვდი რას გულისხმობდი! 🤣
მე ვფიქრობდი, რომ იცნობ გრაფიტის მხატვარს!!! 🥳
ახ, მშვენიერი, ძალიან დიდი მადლობა სიცილისთვის!🤣
მე ნამდვილად კარგად დავიჯერე... ორიანი Golf, ახ...ეს მათთან სტანდარტულია, ერთიანი Golf ნამდვილად მაგარია, არსებობს რამდენიმე ნამდვილი გრანატა, რომლებიც აქ-იქ დადიან ყველგან.
ანუ ძველი მანქანები აქ კიდევ დადიან 123-ებში, 124-ებში ნამდვილად E-Klasse ლიმუზინის ფორმით კიდევ უამრავად... სხვადასხვა ვერსიებში და ისინი აქ კიდევ დადიან, ნებისმიერ შემთხვევაში...

ამას, რა თქმა უნდა, თავისი ისტორიაც აქვს.
ეს კიდევ Visoko-დან მოდის, როცა საქმე იმას შეეხო, რომ ჩემს Visoko-ში ჩამოსვლამდე ან ქვემოთ ერთი დღით ადრე ნახე სաუდელების ეს პატარა სასაცილო სალაშქრო ბანაკი.
და ფოტოც აჩვენე! მეუბნება Becir, რომ არაბული ქვეყნებიდან ბევრი მოდის ამ მხარეში და ეკითხება, როდის გამოირთვება ეს ჩანჩქერი ან ეს მდინარე? რამდენ ხანს მუშაობს დღის განმავლობაში?
და ამ ხალხს საერთოდ არ ესმის, ლოგიკურია, ანუ ეს საერთოდ არ ეტევათ აზროვნების მოდელში და ერთ მომენტში მან მიხვდა, რას გულისხმობდნენ და კიდევ ერთხელ ჰკითხა!
ანუ გგონია, ჩვენ დილით ვრთავთ და საღამოს ვაჩერებთ? და ის ასე, დიახ, როგორც წყლის ონკანი! და Becir ამბობს, ეს მთიდან მოდის! ჩვენ ამაზე ვერ ვიმოქმედებთ!
და ეს არაბს, როგორც ჩანს, საკმაოდ შეაოცა, რადგან მას ეს არ შეუძლია გაიგოს! (ყეფა ფონზე) დიახ, ზუსტად, ისე გამოიყურები თითქოს უნდა დამყეფო, შენ ტილო... ეს მფრინავი ძაღლია, ანუ თუ მას წყლიდან დასცემ, იფრინავს...პირდაპირ გაქრა კიდეც... ზუსტად საკმარისია 😘