Günaydın 😍🙏
13. Jun 2026 · Mostar, Bosna-Hersek · 3 dk. okuma süresi
Aynen, Mostar'ın biraz dışında kaldım. Sanırım mantıklı çünkü pek iyi geçinemiyorlar. Bir taraf diyor ki biz Hırvat ya da Hersekiz ve diğerleri diyor ki biz Müslümanız ve birbirlerini pek sevmiyorlar. Tam karşı tarafta da tıklım tıklım dolu bir kamp alanı var ve burası sakin. Ne yapacağım, şimdi kendime güzel bir yemek hazırlayacağım. Ve sonra gerçekten de Mostar'a dört kilometrelik yürüyüşü yapacağım çünkü bugün yüzme pek olmadı. Sabah sporu güzeldi ama hareket açısından, biraz yürüyüş, bunkera bir buçuk kilometre kadar yürüdük, daha çeyreğini bile gezemedik. Belirli bölümler, çünkü burası askeri bölge, film çekemiyorsun, sadece bunkerda en fazla birkaç fotoğraf çekebilirsin. Film de çekemiyorsun, izin gerekiyor. Aslında ne anlatmak istiyordum? Ah evet, sonra Mostar'ın içine gideceğim çünkü dağların arkasında en geç yedide ışık gidecek, yani orada hâlâ görülecek bir şeyler olacak, sanırım güneş burada kayboluyor ve o zaman da artık o kadar sıcak olmuyor. Bilinçli olarak karar verdim, bugün dışarıdayım, yol 18'den itibaren sakinleşecek, yani bunlar Urheleks ve sonra eski şehirde küçük bir tur var. Ah, sakin! Ne geliyor oradan? Doğru, bir gemiydi. Aman Tanrım, buraya gelirken ne yolculuktu, ne izlenimlerdi, ne görüntülerdi, bunların sadece çok küçük bir bölümünü telefonla eş zamanlı olarak kaydedebildim çünkü yolculuk yorucuydu da, tüm dağlar gibi, Hırvatistan'dan Bosna'ya geçiş kadar dramatik değildi ama burası yine de dağlık kalıyor ve her beş kilometrede durup güzel bir fotoğraf çekmek istemedim. Umarım bundan biraz yakalayabilmişimdir ve siz de uygun müzik eşliğinde bir fikir edinmişsinizdir. Görüntüler tabii ki sadece çok küçük anları yakalayabiliyor, yüzümde kocaman bir sırıtma yaratan anları, hâlâ devam eden ve geri kalanını bir şekilde sindirmem gerekiyor çünkü tabii ki 92'den 95'e kadar olan savaş hakkındaydı ve grup rehberim olan bir Müslüman kadının bakış açısı, tabii ki sorular nedeniyle bir noktada çok kişisel hale geldi, oldukça ilginç, yani savaş sonrası nesil, ebeveynlerinden ve büyükanneannelerinden anlattıkları, orada tam granata yemişler ve hayır, bu kelime oyunu değil, çok sert, gerçekten çok sert. Aynen, sanırım yarın devam edecek, bana öyle geliyor, şelaleler ve belki son ilkel ormana kadar ulaşabilirim ve sonra muhtemelen orada geceleyeceğim ve gelecek hafta programda Bulgaristan var. Heyecan verici olacak, kesinlikle, gerçekten heyecan verici. Size harika bir akşam geçirmenizi ve her anın tadını çıkarmanızı diliyorum. Şimdi yaptığınız her şeyde yüzünüzde kocaman bir sırıtma olmasını ve huzurlu, neşeli anlar diliyorum.
Başlangıç yeri ve sonra bu çılgın bunker...sanat aslında oldukça komikti ama..
Yolculuk sırasında...neredeyse 100km sadece nehirler ve göller boyunca...😍❤️🙏
Rahat...çünkü ben rahatım...bunker ve ziyaretçileri gerçekten garipti ama...45.000 m² 300m dağın altında...ve giriş küçük bir otele benziyor 🤪
