Über
<p>Frankie ve Iven'in planlanmamış bir yolculuğu üzerine bir seyahat günlüğü</p>
„İpek Yolu'nda" bir seyahat blogu ya da rehber değil. Bu, Frankie ve benim yolculuğumuz — seçilmiş yuvam Berlin Friedrichshain'dan, Almanya ve Avrupa'dan çıkıp, eski İpek Yolu'nu takip ederek, Japon ve Güney Çin Denizi'ne doğru. Şu anda bu yolda ve ötesinde aynı derecede mevcut olan ve "çağıran" ülkeler ve duraklar için birçok fikir var. Şu anda Bosna'dayım, ardından Bulgaristan, Yunanistan, Girit, Türkiye, Gürcistan ve arada ortaya çıkan her şey gelecek.
Bana yakın olan ya da olan insanlara yazdığım bir mektupla başladı: „Almanya'dan ayrılıyorum — ve öylece kaybolmak değil, sizi de yanımda götürmek istiyorum." Önce kendi ülkemde uzun bir veda — Vogtland, eski Oder'deki Brandenburg, Mecklenburg, Uckermark, Prignitz ve Harz'daki duraklarla "veda turum" yolculuğu açıyor. 14.03.2026'da o an gelecek ve Berlin-F'Hain'daki "kendi" avlumdan son çıkış gerçekten gerçekleşecek! İlk durak Wischershausen, ardından Prignitz'deki Suckow ve doğrudan doğum yerim Zerbst, Warmsdorf'taki büyükanne ve büyükbabamın mezarı geliyor. Oradan güneye gidiliyor. Altlindenau'da Almanya'dan veda! Ve Çekya üzerinden Kärnten'e varıyorum, oradan da Hırvatistan'a devam etmek üzere.
Hırvat kıyısında 2 duraktan sonra kıtanın iç kısımlarına doğru gidiliyor, şu anda Visoko'da beklemek üzere...sonra Sofia'ya devam edilecek....
Leitsatz
<p>Barış ve Sevgi, yaşa, uyum. Tüm içtenlikte, dürüstlükte, açıklıkta, güvende ve hoşgörüde. Cesaretime ve sezgime daha fazla ALAN tanıyarak...İYİLEŞMEK için, hem kendime hem de SİZE ilham vermek için...</p>
Bu yolculuk Mart'ta başlamıyor ve denizde bitmiyor. Iven'in yazdığı gibi, „zaten sonsuzluktur — neredeyse doğum öncesi". Yolda olmak varmak için bir araç değil, bir durumdur: bırakmak ve açık olmaktan oluşan süregiden bir süreç.
Burada bırakmak kelimesi tam anlamıyla kullanılıyor — ev, iş, ülke, alışılmış olanlar. Geriye kalan ise bağlılıktır: birlikte okuyan, birlikte dinleyen, birlikte hisseden insanlara ve hayatın yolda gönderdiği her şeye. „Çünkü hayat güzel — zorlukların hem de rağmen, ya da belki de tam da onlar yüzünden."
Minnettarlık temel tutumdur, değişim kırmızı iptir, farkındalık tempodur. Parlak görüntü değil, hakikat. Özgünlük mükemmelliğin önünde gelir.
Sechs Worte, die tragen
<p>Merak · Macera · Huzur · Sevgi · Açıklık · Cesaret</p>
Frankie, Iven'in bu yolculukta yol arkadaşı — yemek pişirilen, uyunan ve yaşanan tekerlekli ev. Bu günlüğün adı da buradan geliyor: Frankie ve ben. Doğuya giden ve ne olacağını gören iki kişi.
<p>Mesele varmak değil. Mesele yolda kaybolmamak.</p>
<p>— BEN, yoldayken</p>