Το άλμα πάνω από τον Έλβα...

Το άλμα πάνω από τον Elbe...

Πολύ όμορφος χώρος προπόνησης...

Χαίρομαι τόσο πολύ που ο πορθμέας το Σαββατοκύριακο ξεκινά μόνο στις "δόντια"...έτσι είχα μια υπέροχη προπόνηση με θέα τον Elbe! Ένας γνωστός μεταφορέας από την περιοχή στάθηκε ξαφνικά δίπλα μου και ξεκίνησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση για παλιά αυτοκίνητα, παλιές αξίες και την παρακμή τους...

Όταν άκουσε την ιστορία μου, ήρθε ένα: "Το κάνεις απόλυτα σωστά, αγόρι μου! Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο, μείνε υγιής και με την πρωταρχική σου εμπιστοσύνη!" Ακολούθησε μια σφιχτή χειραψία και ένα αμοιβαίο βαθύ βλέμμα στα μάτια. Έπειτα γύρισε, πήγε στο BMW-SUV-μπολίδι του (Ναι, ένα παχύ Μ-σωματιδιάκι), το ξεκίνησε, έκανε νεύμα και απομακρύνθηκε...

Ήρθε το πορθμείο και με την επιβίβασή μου σε αυτό ήρθαν οι αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας, όταν παίρναμε αυτόν τον δρόμο προς τους παππούδες μου στο Warmsdorf. Αυτή τη φορά δεν ήταν η παιδική ανησυχία, όπως στο παρελθόν, αλλά μια μελαγχολία, καθώς αυτή η διάσχιση έγινε με τη γνώση ότι την κάνω για τελευταία φορά.

Όταν μετά, παρκαρισμένος μπροστά από τον παλιό στάβλο προβάτων, στεκόμουν μεταξύ Unter- και Oberland στο Warmsdorf, αφιέρωσα χρόνο να δώσω χώρο στις αναμνήσεις μου από την παιδική ηλικία και τη νεότητα, ενώ στριφογύριζα ένα τσιγαριλίκι. Έπειτα, μετά από μια βαθιά ανάσα, πήγα στο νεκροταφείο, όπου είναι θαμμένοι οι δύο παππούδες μου από την πατρική πλευρά. Ένα ακόμη χαρτί έφυγε από κοντά μου, όπως ακριβώς και στην κηδεία του πατέρα μου 6 μήνες νωρίτερα, και βγήκε μια φωτογραφία αποχαιρετισμού. Ότι αντανακλούσα στην ταφόπλακα, όπως και το παρασκήνιό μου, το διαπίστωσα πολύ αργότερα.

Καθώς δεν υπάρχει πλέον πραγματική σύνδεση με το πατρικό μέρος της οικογένειας και ήθελα επίσης να είμαι με τον εαυτό μου σε σκέψεις και συναισθήματα, παραιτήθηκα από μια αυθόρμητη επίσκεψη στους συγγενείς που απομένουν στην περιοχή.

Το ταξίδι μου συνεχίστηκε!

Προορισμός: Radebeul