Αποχαιρετισμός Veliko, Ταξίδι στη Μαύρη Θάλασσα

Χθες φυσικά έκανα ένα βίντεο, γιατί ήταν πραγματικά εντυπωσιακό, δεν το ήξερα απαραίτητα από πριν.
Άλλοι κοιτάζουν σε ιστοσελίδες για να ασχοληθούν με αυτό. Εγώ εκπλάγηκα εντελώς.
Είναι πάνω από δύο gigabyte και γι' αυτό το τηλέφωνό μου λέει, όχι, δεν θέλω να το ανεβάσω.
Θα δούμε πότε και πώς θα τα καταφέρω, μετά φυσικά θα το βάλω ευχαρίστως στη διάθεσή σας.
Αυτή ήταν η θέα χθες από τη βεράντα στο τέλος της παράστασης. Και ήμουν πράγματι με τον Roumen και τον κολλητό του, με τον οποίο το κάνει αυτό μαζί, ακόμα σε ένα τέτοιο κλασικό μπαρ σε έναν από τους δύο κεντρικούς δρόμους. Και επειδή δεν είμαι τόσο φαν του ποδοσφαίρου, δηλαδή ποδόσφαιρο ναι, αλλά όχι αυτή η εκδήλωση, κάθισα έξω δύο, τρεις φορές και κάπνιζα.
Και είναι σαν τις εποχές της Ανατολής. Δηλαδή όλοι όσοι μπορούν να οδηγήσουν κάτι, ξεκινώντας από μοτοποδήλατο, μέχρι χοντρές μηχανές, μέχρι τουνιαρισμένα αμάξια, οδηγούν πάνω κάτω σ' αυτούς τους δύο κεντρικούς δρόμους μισή νύχτα. Δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος των αυτοκινήτων που πέρασαν μπροστά μου, τα είδα άνετα επτά, οκτώ φορές.
Και είναι αστείο!
Και είναι επίσης σαν παραλιακή προμενάδ, εκεί που καθόμουν. Δηλαδή, ό,τι δεν είχε αυτοκίνητο, περιφερόταν επίσης κάπως μπροστά μου. Δηλαδή χθες το βράδυ διασκέδασα! Ήθελα να σας το μεταφέρω ακόμα.
Κάθομαι τώρα εδώ πάνω στο φρούριο, κάνω ένα μικρό διάλειμμα, γιατί είναι μια σωστή ανάβαση. Και με τη ζέστη σίγουρα είναι επίσης μια μικρή πρόκληση. Όμως το έκανα, γιατί όταν κατέβω κάτω στον Frankie και τα έχω όλα μαζεμένα και καθαρισμένα, θα βάλω πλώρη για Varna, για να βουτήξω σήμερα ακόμα στη Μαύρη Θάλασσα και με αυτόν τον τρόπο, ίσως να δροσιστώ περισσότερο απ' ό,τι στο ποτάμι. Το ποτάμι είναι εντάξει, 15, 16 βαθμοί. Αλλά μόλις βγεις έξω, επειδή το Veliko, όπως έχετε δει και χθες από τις φωτογραφίες, είναι πλαισιωμένο από μεγάλες ορεινές μάζες, εδώ είναι σαν πάνω σε μάτι κουζίνας. Είναι τόσο ζεστό. Είναι απίστευτο. Εδώ δεν φυσάει άνεμος. Και θα έπρεπε τώρα αυτό το Σαββατοκύριακο να έχετε κι εσείς την αίσθηση στο Βερολίνο ή γενικά στη Γερμανία, πόσο ζεστό μπορεί να είναι.
Σας εύχομαι σε κάθε περίπτωση ξανά και ξανά μια δροσερή ριπή αέρα, όταν είστε έξω.
Και απολαύστε τη ζέστη. Εγώ το κάνω αυτή τη στιγμή.
Χοντρή αγκαλιά πάει σε ΟΛΟΥΣ σας.
Ένα χαμόγελο παραπάνω, και ειρηνικές, χαρούμενες στιγμές. Μέχρι τότε.

Αυτές είναι μερικές φωτογραφίες από το εσωτερικό του παρεκκλησίου του κάστρου και νομίζω ότι είναι υπέροχο πώς τα αυθεντικά διατηρημένα εικονογραφικά στοιχεία επεξεργάστηκαν καλλιτεχνικά εκ νέου, ανακατασκευάστηκαν. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Γι' αυτό τράβηξα μερικές φωτογραφίες, ακόμα κι αν υποτίθεται ότι είναι κάπως απαγορευμένο.
Δεν υπήρχε κανείς εκεί που θα μπορούσε να μου το απαγορεύσει! 🤷‍♂️
Και το εικονίδιο που ήταν διαθέσιμο εκεί, δεν μπορούσα να το μεταφράσω. 🤣
Οπότε τώρα είστε μέρος αυτού και έχετε κι εσείς τις εικόνες.
Τι τεράστιο οχυρωματικό συγκρότημα, εντελώς τρελό.
Και όπως είπα, το παρεκκλήσι δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο. Σίγουρα.

Ίσως μόνο ο θόρυβος της θάλασσας και ο ήχος του ανέμου να φέρουν λίγη δροσιά για εσάς.
Είναι απλά, απλά, περιγραφικά όμορφο. 🥰
Ω σκατά, τώρα έχω βρεγμένο εσώρουχο. ...Καταραμένη, βλάκας αγελάδα. ....Αχ, ούτως ή άλλως ήταν μούσκεμα από ιδρώτα.
Και ο Danny είναι Βούλγαρος, που με τον γιο του με βοήθησε απευθείας με το παρκάρισμα του Frankie στη θέση. Ο γιος του μετά πήγε κατευθείαν να μου φέρει μια μπίρα. Ο γείτονάς μου λέγεται, νομίζω, Markus και η γυναίκα του Claudia; Αχ, εγώ και τα ονόματα, δεν πειράζει, ήταν κι αυτοί ευγενικοί.
Και όλοι χαιρετούν σε αυτό το κάμπινγκ. Είναι σαν να έχεις φτάσει κάπως στο σπίτι ή σαν να επισκέπτεσαι φίλους.
Μόλις κοίταξα, ο εμβοή μου δεν είναι καθόλου στο μυαλό μου. Δεν τον ακούω καθόλου. Σκατά, τώρα τον ξανακούω. Καταραμένος! Δεν πειράζει.
Θα βρω κάτι να φάω.
Αυτό ήταν ένα μεγάλο χοντρό κύμα, τώρα το εσώρουχό μου είναι εντελώς βρεγμένο. Χα, Χα, Χα, Χα,...Αστείοοοο.
Σας εύχομαι ωραία δροσιά.
Σας εύχομαι την εσωτερική αίσθηση να βυθιστείτε στη θάλασσα, να νιώσετε αναζωογόνηση.
Σας εύχομαι ένα χοντρό, παχύ χαμόγελο, τουλάχιστον, τουλάχιστον τόσο χοντρό και παχύ όσο το δικό μου, που έχω αυτή τη στιγμή...
Ενώ κάθομαι εδώ, με μια μπίρα στο χέρι, αφού κολύμπησα στη θάλασσα.
Και χέι, οι 24 βαθμοί, αισθάνονται πραγματικά ζεστοί.
Ε παιδιά, καλή ώρα σε σας. ❤️