Veliko'ya Veda, Karadeniz'e Yolculuk

Dün tabii ki bir video çektim, çünkü gerçekten etkileyiciydi, bunu önceden pek bilemezdim.
Diğerleri web sitelerine bakarak bununla ilgileniyor. Ben tamamen şaşırdım.
İki gigabaytın üzerinde ve bu yüzden telefonum diyor ki, hayır, yüklemek istemiyorum.
Bakalım bunu ne zaman ve nasıl halledeceğim, sonra tabii ki sizinle paylaşırım.
Bu, dünkü gösterinin sonunda terastaki manzaraydı. Ve gerçekten Roumen ve onunla bunu birlikte yapan arkadaşıyla, iki ana caddeden birinde klasik bir bardaydım. Ve ben o kadar futbol hayranı olmadığım için, yani futbol evet, ama bu tür etkinlikler değil, iki, üç kez dışarıda oturdum ve sigara içtim.
Ve bu Doğu zamanları gibi. Yani bir şekilde sürebilen herkes, mopetten başlayarak, ağır motosikletlere ve son olarak modifiye arabalara kadar, bu iki ana caddede yarım gece boyunca aşağı yukarı gidiyorlar. Yani önümden geçen arabaların büyük kısmını rahatlıkla yedi, sekiz kez gördüm.
Ve bu komik!
Ve aynı zamanda bir sahil yolu gibi, oturduğum yer. Yani arabası olmayan herkes, bir parça benim önümden geçip gidiyordu. Yani dün akşam eğlendim! Bunu da size iletmek istedim.
Şimdi burada yukarıda kalede oturuyorum, küçük bir ara veriyorum, çünkü bu ciddi bir tırmanış. Ve bu sıcakta kesinlikle hafif bir zorluk da. Ancak bunu kendime verdim, çünkü aşağıda Frankie'nin yanında olduğumda ve her şeyi toparlayıp temizlediğimde, bugün hala Karadeniz'e dalmak ve bu şekilde belki de nehirden daha fazla serinlemek için Varna'ya doğru yola çıkacağım. Nehir tamam, 15, 16 derece. Ama çıkar çıkmaz, Veliko'nun, dünkü resimlerden de görmüş olduğunuz gibi, büyük dağ kütleleriyle çevrili olması nedeniyle, burası bir ocak plakası gibi. Çok sıcak. İnanılmaz. Burada hiç rüzgar olmuyor. Ve sizin de bu hafta sonu Berlin'de ya da genel olarak Almanya'da bunun ne kadar sıcak olabileceğini hissetmeniz gerekir.
Dışarıdayken size her zaman taze bir esinti diliyorum.
Ve sıcağın tadını çıkarın. Ben şu anda bunu yapıyorum.
HEPİNİZE büyük kucaklama gidiyor.
Bir gülümseme daha ve barışçıl, neşeli anlar. Görüşmek üzere.

Bunlar kale şapelinin içinden birkaç fotoğraf ve bence orijinal olarak korunmuş resim öğelerinin sanatsal olarak yeniden işlenmiş, uyarlanmış olması harika. Bu gerçekten etkileyici. Bu yüzden birkaç fotoğraf çektim, her ne kadar bunun bir şekilde yasak olduğu söylense de.
Bunu bana yasaklayabilecek kimse yoktu orada! 🤷‍♂️
Ve orada mevcut olan simgeyi çeviremedim. 🤣
Bu yüzden artık siz de bunun bir parçasısınız ve resimlere sahipsiniz.
Ne muazzam bir kale kompleksi, tam anlamıyla çılgınca.
Ve dediğim gibi, şapel kesinlikle sıradan değil. Kesinlikle.

Belki tek başına denizin uğultusu ve rüzgarın sesi size biraz serinlik getirir.
Bu öyle, öyle, tarif edilemez güzel. 🥰
Hay lanet, şimdi külotum ıslandı. ...Kahretsin, aptal inek. ....Ah, zaten terden sırılsıklamdı.
Ve Danny Bulgar, oğluyla birlikte doğrudan Frankie'yi yerine park etmemde bana yardım etti. Oğlu hemen benim için bir bira getirdi. Komşumun adı, sanırım, Markus ve karısı Claudia? Ah, ben ve isimler, boş ver, onlar da nazikti.
Ve bu kampta herkes selamlaşıyor. Bu, sanki eve bir şekilde varmış ya da arkadaşları ziyaret ediyormuş gibi.
Az önce baktım, kulak çınlamam hiç aklımda değil. Hiç duymuyorum. Kahretsin, şimdi yine duyuyorum. Lanet olsun! Neyse.
Kendime bir şeyler yiyecek bir şey bulayım.
Bu büyük kocaman bir dalgaydı, şimdi külotum tamamen ıslandı. Ha, Ha, Ha, Ha,....Komiiiiik.
Size güzel bir serinleme diliyorum.
Size denize dalmak, serinlik yaşamak gibi bir iç his diliyorum.
Size kocaman, şişman bir sırıtış diliyorum, en azından, en azından şu anda benim sahip olduğum kadar kocaman ve şişman...
Burada otururken, elimde bir birayla, denizde yüzdükten sonra.
Ve hey, bu 24 derece, gerçekten sıcak hissettiriyor.
Hey millet, size iyi zaman. ❤️