Ee, ne diyeyim ki....yazayım...bir hafta daha geçti ve evet…

Eh, ne diyeyim ki....yazayım...bir hafta daha geçti ve evet, artık Almanya'da değilim!
Radebeul güzeldi ve sakin ve güzel tarafını gösterdi. Muhteşem final Robert'taydi, Heiko, Kerstin, Olaf, Claudia (?), çocuklar, Robert ve bir ara Steffen ile...aa hayır, Cuma günü Uta da yetişmişti, evet...
Sonra ne oldu? Dresden üzerinden Çekya'ya gittim ve bu da karla ve beni "hızla" uzaklaştırmayı engellemeye çalışan bir havayla...HAHA...Frankie ile, tabii ki!

Sonunda o harika doğal barajın 380m yükseklikte bulunduğu dağlık araziye ulaştım. Su kenarında yer yok, kamplar hala kapalı, berbat bir hava ve ZAP diye Frankie ve ben kendimizi küçük bir bistroda bulduk, ki aslında özel bir iskambil meyhanesiydi ve sadece meyhaneciyi değil, müşterilerini de tanıdık. 2 bira sonra Filip'in yeni ahşap evinde (kütük kulübe) oturuyordum ve çocuklarıyla tanıştım. 30 dakika sonra vedalaştım, ama bir saat içinde ortak bir akşam için tekrar orada olmam gerektiğine söz vermeden değil. Gittim de, şampanyayla (Teşekkürler Ronsen) ve iyi bir ruh haliyle, havaya rağmen, vedaya rağmen, rağmen, rağmen, ...gerçek yeni dünya ve yine oluyor!!!

Ne harika bir aile, o tek kelime Almanca ve İngilizce bilmiyor, ben de Çekçe bilmiyorum...işe yaradı ;-) Sonra çocuklar tercümanlık yapmaya başladı, ne güldük! Kızı 18 yaşında, liseye gidiyor ve üzerinde şöyle yazan bir Nikki giyiyor: "FUTURE MILF", tam benim tarzım ;-) Ah, umarım asla unutmayacağım hikayeler, anlar, durumlar topladım yine.

Ve ZAP diye sadece iyi bir ruh haliyle değil, aynı zamanda minnetle yoldayım.

Süper uyudum ve sabah griye, 50m'nin altında görüş mesafesi olan sisle başladı! Gülmekten boğuldum, çünkü Filip benimle, kurt köpeğiyle ve çocuklarla bu dağ gölündeki en güzel noktalardan birini ziyaret ederek bana inanılmaz manzarayı göstermek istiyordu! EVET, gittim, el değirmeninden lezzetli bir kahve aldım, "sohbet ettik", bir ara oğlu ve kızı geldi ve yola koyulduk. Patikalardan, yabancı arazilerden, yokuş yukarı, yokuş aşağı, dağ yamacına yapışmış gibi görünen bir dağ evi yerleşiminden geçerek. Filip ara sıra bir şeyler anlattı, oğlu ya da kızı tercüme etti. Sonra "point of view"'a ulaştık...HAHA...sise bürünmüş halde! Ve o ve çocukları sis olmadığında görülebilecek her şeyi coşkuyla anlattılar! Ve böylece gün doğumundan gün batımına kadar tüm günün saatlerini zihnimde canlandırdım. Evet, perspektifler ...

2 saat sonra, farklı dağlar, güneş ışığı ve sisin güneş tarafından yalanıp giderildiği muhteşem anlar. Tarif edilemez güzellikte!

Köyler, şehirler, göller, çiftlikler, ormanlar, dağlar ve bir ufo, hepsi oradaydı, ışığa boğulmuş ;-)
Neyse, buradaki nokta....Ulaaaaannn...Resimlerin konuşmasına izin vereyim. Şimdi hazırlanayım, gün batımı yaklaşıyor! Eğer metin Telegram'a kopyalanırken yine bozulursa, belki yarın hallederim!

Harika bir akşam geçirin, huzurlu ve neşeli anlar, BEN

Yoldan izlenimler...

Çekya'ya kar içinde yolculuk, barajın O noktasında kurt köpeğiyle çekilen resim ve bir önceki akşamdan aynı baraja iki bakış açısı...

Tamam, yoldaki "Ufo" bir standın üzerinde duruyor 😂 MIB'i görenler bilir 😜

Ee, yazma havasındayken, ...HAHA..., kitabımı yazıyorum....ŞAKA...yine de bugün yaşadığım güzel şeyler inanılmazdı, "ana vatanımı" terk ettiğim İLK günümün sonunda...ve evet, hala doğru hissettiriyor 🤷‍♂️ o yüzden size güzel anlarımı aktarıyorum ve diğerleri sadece özel, çünkü siz burda eğlenmek için varsiniz 🤣

Ejahl, evet, antrenman sonrası suyun içindeydim, bu toooootaaaaal berrak dağ gölünde ve evet, gerçekten maksimum 5°C, kampçı söylemişti, güneşte 11°C olsa da bu dışarıda pek "iyileştirmedi" çünkü doğudan esen rüzgarın hala oldukça kışımsı dişleri var.

Frankie için yeterliydi, tam güneşte duruyordu ve göle daldıktan sonra "oturma odamda" sıcacıktı.

Ve şimdi, "kampımın" yanından 2 kez geçtikten sonra (nasıl oldu hiç fikrim yok 🤪🙄...🥳...aa evet, iki sahibiyle kapanış şnapsi🤓...yolda paket...aa hayır, yemekten sonra da 😎...yemekte yarım litre beyaz şarap...), burada ısıtma da güzel çalışıyor, çünkü bu gece titretici olacak 🥶 Son 4 resim Frankie'yi sonunda bulduğumda çekildi!

Ve yatakta yattığımda uyuyacağımı bildiğim için, Frankie 18°'ye ulaşana kadar uyanık kalmam gerekiyor...16,2°'deyiz...bu yani hala eğlenceli olacak....

38. resme kadar, yanlış saymadıysam, dağ gölünün kıyısında dolaşıyordum ve doğanın tadını çıkarabiliyordum, çünkü yoluma çıkan kimse yoktu. Sonra gerçekten çok soğudu ve restorana doğru yola koyuldum...ve önce bir özel mülkten kaçmam gerekti...👻... aklına gelmez.

Girişi bulmam biraz zaman aldı...HAHA..., çünkü en azından benim perspektifimden olası giriş kapısı kilitliydi ve binanın etrafında gizlice dolaştım. Sonunda mal sahibi ve karısı tedarikçi girişinden çıkıp bana Çekçe girişin nerede olduğunu anlattılar...ŞAKA... Neyse, arka bahçeden, çitle çevrili oyun alanından geçerek ve Tadaaaa, rüzgardan korunan bir terastan ulaşılabilen yan girişte bir merdiven vardı. Tek misafir ben olduğum için, iki işletmeci tarafından kişisel karşılama da hemen oldu. Bistro tarzında küçük bir yemek salonu, havalı müzik, biraz kısık olsa da ve restoran göle bakan tam camlı pencereleri olan mükemmel bir yere sahipti benim için 😍

Komik olan şu ki, sonra 3 misafir daha geldi, genç adamlar, onlar da doğru, giriş kapısı sandığım kapıyı çaldılar. Ancak onlar pes edip giderken, ben dışarı çıktım ve onları yönlendirdim...mırıldanarak İngilizce, çünkü paket, şarap ve manzara konuşkanlığımı etkilemiş gibi görünüyordu...ŞAKA...Sonra Almanca anlamadığımı düşündüler ve kendi aralarında konuştular! Neredeyse yan masada oturdukları için, birbirlerine anlattıkları saçmalıkların hepsini duydum! Sonra Almanca veda ettiğimde, yüzlerini görmeliydiniz...! HAHA...paha biçilmezdi!

Bu arada bistrodan 3. resmi sadece 3 ufo yüzünden çektim 😜

Ne diyeyim, ...

...16,1° ....SİKTİR...unutun gitsin 🤣

15,4° ben çıkıyorum, iyi geceler hepinize ❤️

Not: Buraya varışımın videosunu sona ekliyorum ki, sulara dalmadan önceki coşkumu tekrar anlayabilesiniz... tabii ki antrenman sonrası...HAHA...