Antrenman sırasında gün doğumu...

Ah evet ve klasikler, Rockefeller konusu. İşten çıkarma zaten absürt olduktan ve etrafındaki tüm dramadan sonra, bugüne kadar hiç hesap özeti almamıştım, bunu şu şekilde sınırlandırmalıyım. Bugünden beri internetim var. Dün hesap özetinin gönderilmesi oldu ve gerçekten oldu. Küstahça, iznimi, yani işten uzaklaştırmayı, evet o zoraki olanı, ücretsiz izin olarak göstermişler. Yani, istemediğim şey oldu, favori avukatım Thomas muhtemelen şimdi buna karşı harekete geçecek ve en azından ödenmemiş maaşımı almamı sağlayacak, çünkü bu gerçekten bir fars. Bu dünyada her yerde pislikler var ve umarım şimdi seyahat ettiğim bölgede daha az pislik vardır. Oldukça komik. Bugün sabah Pax Terra'da olan ve bir ölçüde festivalin etrafındaki grup içinde genişletilmiş organizasyon komitesinde aktif olan ve olmuş biriyle iletişim kurdum. Bana yazmışlar, aslen Azerbaycan'dan geliyorlar, Pakistan'da yaşamışlar ve bu iki ülkeyi gezeceğim için çok memnunlar ve şimdiden kimleri ziyaret edebileceğim, hangi yerleri ve bunun gibi şeyler hakkında bir sürü fikir var. Bu, dün buraya bir karavan ile gelen insanları da ilgilendiriyor, tabii ki çok yeni, şık, harika, Meissen plakalı. Fränki'yi ve onunla gelen hikayeyi tanıyan herkes, Fränki'nin bir Meissen plakası vardı, Radebeul'dan Heiko Fränki'yi bana devrettiğinde. Ve hikayedeki şaşırtıcı olan, ikisi de Radebeul'dan, yani o direkt olarak, o ise kenarından. Ve buradalar çünkü enerjetik şifa çalışması yapıyorlar ve bir haftalık bir seminer veriyorlar. Bunun için burada köşede bir ev kiraladılar ve cumartesi günü başlayacaklar, cumartesiden cumartesiye, ödeme yapan müşterileri mutlu etmek için. Ve bugün sabah 5.30'da antrenmanıma burada dışarıda başladığımda, önce o vardı ve katılıp katılamayacağını sordu. Ve 20 dakika sonra o geldi. Ve ikisinde de fiziksel olarak gördüğüm şeyler, ikisi tarafından da bana doğrulandı, bu konudaki eksikliklerini biliyorlar. Ve ilginç bir şekilde ikisi de bana açıkladı, bu hep böyle olmuş. Enerjetik şifa konusunda bu ikisinden tedavi alır mıydım? Kesinlikle hayır. Buna rağmen ikisi de son derece hoş ve şu anda tüm bu konuyu hazırlamak için yoldalar ve bu akşam bende olmayı dört gözle bekliyorlar. Ve beni biraz sorguladıktan sonra, yani şimdi aslında ne yapmayı planladığımı sorduktan sonra, Sofia konusu da geldi. Ve hop, burada elimde Bojana kilisesini ilgilendiren bir broşür var. Bu şimdi artık Sofia'nın bir banliyösüne ait. Bu broşürü bugün bir çalışmalıyım, yani mimari, tarih, fotoğraflarda gerçekten oldukça etkileyici olan duvar resimleri. Ve böylece Sofia'da bakacağım şeyler için başka bir seyahat hedefim daha var. Dün Visoko'da müzenin yeniden açıldığını görmüştüm. İki yıl önce kapalıydı. Yani elbette müze turumu da yapacağım, kesinlikle. İşte, dünden bugüne güncelleme bu. Dur! Tabii ki bir tane daha var, her zamanki gibi. Su sızıntısı konusu artık tespit edildiğinden beri, dış süsleme listesi ile çerçevenin dış kaplamaların arasındaki bağlantısı. Yani orada bir şekilde yeni bir şey yapmak zor olacak. Tüm contaları çıkarmaya ve geri takmaya çalışacağım. Ve arada önce silikonla dışarıdan ve içeriden izole edeceğim. Elektrik konusunda Olaf dün bana bir ipucu daha verdi, muhtemelen tespit edilmiş olabilir. Bugün iki deneme daha yapacağım. Ve üçüncü bir şey ortaya çıktı, çünkü içeride bulunan içme suyu deposu, bir önceki sahibi, sanırım Heiko'dan önce, şeyi bir şekilde delmişti, sonra arada suyu bir şekilde temiz boşaltabilmek için. Ben bunu iki yıl önce yeniden izole etmiştim. Şey sızdırıyor. Yani, içme suyum akıyor, demek ki bir sonraki şantiye olacak, boş olduğunda kendime taze su çekebileceğim bir istasyon bulacağım ve önceden, doldurmadan önce, tankımı izole edeceğim. Komik! Ah evet, ve bunun ötesinde tabii ki bir tane daha var. Bir tane daha gidiyor. Yani PPS. Radebeul'lulardan İtalya'dan çok lezzetli limonlar aldım. Taze hasat. Çok lezzetli kokuyorlar ve çok güzel tadıyorlar. Süper! Tamam, yani burada bilgisayarda devam edeceğim ve sonra Fränki'de ve sonra belki bisikletle biraz gezinti. Paralel olarak aküm harika güneşte şarj oluyor, fotoğraflarda gördüğünüz gibi neşeyle parlıyor. O zamana kadar! Bugününüz harika geçsin. Size huzurlu, neşeli anlar ve hafta sonu için güzel fikirler diliyorum. Büyük sarılmalar! O zamana kadar!

Visoko'da üçüncü günümdeyim şu an ve Güneş Piramidi'nin yukarısındaydım, bir rehber konusunu araştırmak için, yani gerçekten her şeyi bir kez baştan sona görmek için, belki bir veya iki günde ve Almanca çok iyi konuşan yaşlı bir adamdan öğrendim ki, yarın geldiğimde bunu seçebilirmişim ve önce Güneş Piramidi'ni ve tüneli yaparsam, o zaman geri kalanını planlamak için onlarla konuşabilirim. Ve aşağıya inerken, başka bir yol alırken, ur.fastfoodgoldplusvisoko'ya uğruyorum. Mulitsch Kemal eskiden sahipmiş galiba, şimdi bir meyhane ve içeri giriyorum ve gerçekten film gibiydi, tamamen dumanlı, iki küçük oda ve sessizlik. En genci, sanırım, 20'li yaşlarının ortasında ve en yaşlısı 150 yaşında gibi görünüyor ve kendime bir bira sipariş ediyorum, bir Sarajewsko ve ben bunları İngilizce organize ederken, gömlek ve takım elbise pantolonlu bir adam bana sesleniyor, 30 yıldan fazla bir süre önce Weimar'da okula gitmiş. Amir, birkaç kelime konuştuktan ve biraz sohbet ettikten ve nereden geldiğimi, ne yaptığımı ve nereye gittiğimi öğrenmek istedikten sonra, tabii ki beni masasına davet ediyor, burada takım elbise pantolonuyla oturan tek kişi, diğerleri daha çok, bu arada şu an buradan geçen iki 14 yaşındaki çocukla bir Planet Mover, beni masasına davet ediyor ve ben açıklıyorum, hayır, dışarı çıkmak istiyorum, hava almak istiyorum, çünkü buradaki hava bana göre değil, tamam diyor ve ben burada dışarıda otururken ve kül tablasını alırken, barmen bana diyor, bu arada, davetlisin ve Amir buraya çıkıp veda ederken, yaşımı soruyor ve ben söylüyorum ve bana bakıp diyor ki, hassiktir, dostum, ne kadar formdasın sen? Nasıl takip edilebilir, ne zaman, nerede, nasılsın? Ve ben de, evet, yakında bir web sitesi olacak ve istersen seni oraya davet edebilirim. Merhaba! Bir sonraki zanaatkar geliyor ve çoğunlukla zanaatkarlar burada. Ve diyorum ki, sana URL'yi henüz veremediğim için, bir kartın var mı ve o cüzdanından son kartını çıkarıyor ve gerçekten WIRT için Satış Müdürüymüş, bunu oldukça komik buluyorum. Ve Amir gerçekten gittikten sonra, 150 yaşında görünen o adamlardan biri dışarı çıkıyor, ağzında diş kalmamış, çok yaşlı, muhtemelen torunu olan, hayır, oğlu olan bir adamla. Ve ikisi bir arabaya biniyorlar, öyle bir kombi, tamamen ezik, Doğu Bloku, içinde bir merdiven asılı. Yolcu koltuğunun sırtlığı arkaya katlanmış, çünkü merdiven tabii ki çatıya gitmiyor, çünkü bagaj taşıyıcısı yok. Ve yaşlı dede bu kombiye tıkışıyor ve yolcu gerçekten sıkışıyor. Merdiven neredeyse ön taraftaki gösterge paneline kadar uzanıyor, kendini bu dört katlı istiflenmiş merdivenin önüne sıkıştırıyor ve ikisi yola çıkıyorlar. O burada merdivenlerden aşağı indiğinde, kalkıp adama merdivenden inmesinde yardım etmeyi düşündüm. Adam buraya biniyor, arabayı çalıştırıyor. Arabayı çalıştırırken, zaten geriye doğru yuvarlanıyor. Vitesi takıyor, gıcırtı ve her şeyle birlikte. Ve gaz verirken, o şey hala geriye doğru yuvarlanıyor. Hafifçe ama hala ve bir noktada vites ve lastikler tutuyor. Ve o, sarsıntılı bir vitesle, burada bu dar sokaklarda, ileri doğru fırlıyor. Bu tamamen çılgınca. Deli. Ve ben bütün bunları gözlemlerken ve bir gözlemci olarak yine de bunun bir parçası olmanın güzel olduğunu fark ederken, Güneş Piramidi'nden yaşlı adam, bilgi standına bakan. Buraya aşağı iniyor, merdivenden yukarı geliyor, bana selam veriyor, sırıtıyor ve diyor ki, ben şimdi mesai bittim. Normalde yediye kadar çalışıyorlar. Ve diyor ki, bugün erken bitti, diğeri devraldı. Ve meyhaneye giriyor. Burada bu mahallenin herkesi buluşuyor görünüşe göre. Yani burada yaşayanlar ve mesai bitince, buraya uğruyorlar. Sadece erkekler. Hala böyle heyecan verici bir yaşamları var, benim sadece filmlerden bildiğim gibi. Belki biriniz hatırlarsınız, mahalle meyhanelerinde nasıldır, o kadar dumanla kaplı ki, içeri girip bir kez derin nefes aldığında, bir paket sigara içtiğin hissine kapılırsın. Ve 20'sini de arka arkaya. Meraklıyım, çünkü dediğim gibi, şimdi buraya yeni varmaya başladığım hissine kapılıyorum. Önceki günden ve tamamen bedensel çöküşten sonra, ki dün de biraz devam etti. Her ne kadar dün şehirde aşağıdaydım. Şimdi Visoko'nun yukarısındayım. Şimdi hemen bir fotoğraf çekeceğim, buradan çıktığımda. Yani terastan aşağı indiğimde. Ve bugün gerçekten kendim için yaşadığım ilk gündü. Sabah sporuyla, gün doğumuyla, bütün prosedürle, güzel bir kahvaltıyla. Fränki'de su sızıntısının aranması. Su tankımda bir sızıntı olduğunun tespit edilmesi. Şimdi sınırlayabildiğim batarya konusu. Parkta olan köpekler. Topladığım çöp. Ve arada bu yüzme denemesi, yerinde durmak için. Bu yorucu, çünkü Bosna gerçekten çok, çok güçlü. Ve beni sürekli dışarı da itti. Yani ya sola ya da sağa ya da yukarı geri. Ve şimdi yapacağım şey, yine de, biram zaten ödendi, içeri girip bir miktar para bırakacağım. Sonra fotoğrafı sizin için çektikten sonra başka bir yoldan, Visoko'ya aşağı inmek ve kendime ya bir parça kuzu ya da yarım tavuk almak. Sonra eve gitmek, Fränki'nin durduğu parka doğru. Yolda kendime biraz taze sebze almak ve sonra fantastik bir akşam yemeği hazırlamak. Bu anlamda, öğleden sonranızın tadını çıkarın. İlham verici anlar yaşayın. Etrafınızda olanlarla dikkatli olun ve her şeyden keyif alın. Sonra görüşürüz.

size ne diyeyim burada aşağıda bu meydandayım ve Zack ile karşılaşıyorum yani Zack burada çünkü ben hala yemek almaya gitmek istiyorum ve Zack'e soruyorum nasıl görünüyor acıktın mı ve o da evet kesinlikle diye ben de ızgara tavuk diyorum ve o da evet tabii neden olmasın Zack 74 yaşında bisikletle ter içinde geri dönüyor tavukla ızgara tavuk ve Zack Zack biliyor musun ne yiyoruz bende yukarıda bu hemen köşede Kapirn hafta sonu arsası Visoko'da hala bir evim var ama burada küçük bir bahçem de var orada meyve ağaçlarım duruyor orada gerçek slivovitz'imi de damıtıyorum bu arada yani Zack kısaca beni arabasına davet etti dedi yukarı gidelim tavuğunu yedik küçük fotoğraflar var zaten gördünüz ve ben şimdi üçüncü slivovitz'ten sonra dedim ki Andre ile saat 19'da telefon görüşmesi için sözleştim bu arada saat 19'daydım telefonda telefona cevap vermiyor şimdi burada aşağıda Zack ile oturuyorum Zack hafifçe şaşı bakıyor ve Frankie ile mutlaka arsasına çıkmamı söylüyor çünkü orada tamamen rahat bir şekilde hiçbir şey olmadan elektriğim var suyum var her şeyim var orada olabilirim beni biraz alıkoyan şey arsasından 25 metre uzakta minare duruyor ve biliyorum oss 117'nin o eğlenceli filminde bunun nasıl sonuçlandığını bu Mısır'daydı yine de müezzin onları uyurken rahatsız etmiş filmi bilen herkes eğlensin bilmeyen herkes izlesin gerçekten komik oss 117 ve dinle olan ilişkisi bu arada başka bir bölümde bir versiyonu daha var orada İsrail gizli servisiyle ilgili ne gibi bir diyalog olacağını tahmin edebilirsiniz şimdi de lanet olsun kullanıyorum neyse önemli değil şimdi burada Zack ile oturuyorum ve Andre'nin aramasını bekliyorum ve size harika bir akşam ve harikulade bir hafta sonu başlangıcı diliyoruм kocaman sarılıyorum o zaman görüşürüz hoşça kalın