Gerçeklik

Sevgili insanlar, günaydın. Evet, bugün sizden sadece benden bir sesli mesaj var. Bunun belirli bir nedeni mi var? Evet, hatırlarsınız, Hırvatistan'da Olaf'ın çiftliğindeyken tamamen beklenmedik bir şekilde işten çıkarılmıştım ve sonra gecikmiş gelmesinin dışında gelen maaş hesabı, diğer şeylerin yanı sıra maaşımın bir kısmının kesilmiş olduğu güzel bilgisini içeriyordu. Bunun üzerine süper harika avukatım Thomas ile konuştum, bu harika, bunu sadece geri almakla kalmayacağız, ayrıca genişletebiliriz bile dedi. Bu iki ay önceydi. Az önce sekreterle telefon görüşmesi yaptım, neden aradığımı anlamadığını çünkü vekaletnamrenin alınmayacağının bana çoktan bildirilmesi gerektiğini açıkladı. Bu arada her hafta Thomas'a ulaşmaya çalıştım, tatilde, evden çalışmada, mahkemede ve başka yerlerde olduğu bildirilerek her seferinde reddedildim, bunun üzerine ben de doğal olarak günlüğümde belki sürelere uyulması gerektiğini veya, veya, veya hatırlatmak için yazdım. Ben avukat değilim. Üç gün önce doğruluk konusundaki yazımla, evren şimdi köşeyi dönüyor ve diyor ki, hayatından bir kişiyi daha çıkarabilirsin. Bugün bir e-postayla bunu gerçekten de yaptım, Thomas'tan iletişim bilgilerimi silmesini rica ettim. Ben onları zaten sildim ve bunun sonucunda şimdi doğal olarak bu işten çıkarmaya karşı muhtemelen artık harekete geçememe ve beklenen, bana ait olan parayı da muhtemelen alamama sorunuyla karşı karşıya kalacağım. Çılgın bir durum. Yine de burada bir gülümsemeyle oturuyorum, çünkü az önce 28 yaşında, çocuklarım kadar yaşlı, komik bir Bulgar ile bir görüşme yaptım, benimle o kadar açık, net ve kesin konuştu ki tamamen heyecanlandım ve hala heyecanlıyım, bana destek de olacak. Bu çılgınca. Hayatın bir mizah anlayışı var. Ya da büyükannemin dediği gibi, Tanrı'nın bir mizah anlayışı ve güçlü bir sol kroşesi var. İşte, bunu sizinle paylaşmak istedim ve bunun doğal olarak gelecekteki seyahatim üzerinde de etkileri olacağını düşünüyorum. Öte yandan, iki ay önce ağındaki biriyle, yani vekalet alımını memnuniyetle üstlenecek bir kadın avukatla iletişime geçmeyi teklif eden biriyle iletişime geçtim. Thomas'a olan eski bağlılığımla, ona son 20 yılda bilmem kaç müvekkil getirdim, benden geldiğini söylemeden, kendim olduğum gibi, yani sadık bir şekilde, bunun karşısında durdum ve dedim ki, cepte böyle harika, muhteşem bir avukata sahip olmak güzel olsa da, Thomas'ın ara sıra bazı şeyleri unuttuğunu bildiğim için, bu tamam, bu insani, bunu herkese kabul ediyorum, sadakatim nedeniyle hayır, Thomas'ta kalıyorum dedim. Sevgi dolu bir bağlılık, dürüstlük, doğruluk ve sadakatten verilen bazı kararlar, şimdi bu durumda olduğu gibi, tamamen aptalca olarak ortaya çıkıyor. Ve öte yandan tam olarak öyle değil de, çünkü şimdi yoldayken son haftalarda, aylarda öğrendiğim şey, önünde durup senin arkadaşın olduklarını ve seni her zaman destekleyeceklerini ve sana eşlik edeceklerini vs. ve yaptığın şeyi harika bulduklarını anlatan insanların, talep edildikleri anda, sadece ortadan kayboluyor, tepki vermiyorlar ve sonra da bunu kendileri yapmayacak kadar korkak olup, bunu sana bildirmek için birini görevlendiriyorlar. İletişimsizlik diye bir şey yoktur aksiyomu, bu küçük hikayede mükemmel bir yansıma buluyor. Size bugün Cuma günü, kısa bir an durup, ne için durduğunuzu, değerlerinizin ne olduğunu düşünmenizi ve ideal olarak sadece bu değerleri sizinle içtenlikle paylaşan insanlarla çevrili olmanızı diliyorum. Size bir gülümseme daha ve bugün öğleden sonranın muhteşem geçmesini diliyorum. İyi vakit geçirin ve huzurlu, neşeli anlar yaşayın. Kocaman bir sarılma. Görüşürüz.